Van kat-in-plakjes tot een rondje om de vijver: March for Science in Amsterdam

Van kat-in-plakjes tot een rondje om de vijver: March for Science in Amsterdam

De Amsterdamse March for Science eindigde in een rondje-om-de-Museumpleinvijver, maar dat weerhield de organisatoren en vele vrijwilligers er niet van een feest van de wetenschap neer te zetten. Vlak voor een van ‘s lands bekendste gebouwen en het meest gefotografeerde attribuut van de stad, het Rijksmuseum en het I Amsterdam-logo, mocht de organisatie twee tenten en een podium plaatsen.

De over de hele wereld georganiseerde mars kreeg in korte tijd grote bekendheid, niet in de laatste plaats door het aantreden van Donald Trump als president van de Verenigde Staten en de combinatie met Earth Day. Het Nederlandse initiatief leek vooral binnen de wetenschappelijke community grote populariteit te genieten. Delegaties van verschillende wetenschapsinstituten togen bepakt met spandoeken en borden met allerlei leuzen naar de hoofdstad.

Wetenschapsmarkt

Het officiële startsein voor de mars-die-eigenlijk-een-wetenschapsmarkt-was, werd zaterdagmiddag 22 april om half een gegeven vanaf het podium dat vlak naast het fietspad over het Museumplein stond, met de rug naar de Paulus Potterstraat. In eerste instantie werkte het weer niet erg mee met wat druppels regen en een koude wind, waardoor de paar honderd geïnteresseerden zich in een van de twee witte tenten op het plein verzamelden. Uiteindelijk zouden er een kleine 2000 belangstellenden langskomen volgens de organisatie.

In beide tenten had het publiek de mogelijkheid vragen te stellen over uiteenlopende wetenschappelijke disciplines en mee te doen aan korte workshops of experimenten. Het geheel deed aan als een science center of wetenschapsmuseum-op-locatie.

Dat laatste kwam mede door de opstelling van het stadsbestuur van Amsterdam. Dat wilde geen toestemming verlenen voor een mars door de stad in verband met andere evenementen en de veiligheid. Een andere mars die zich in ieder geval ook op het Museumplein liet zien, was die van de jaarlijkse herdenking van de Armeense Genocide.

Borden en leuzen

Het meest in het oog springende onderdeel van de minimars rond de vijver bestond uit alle borden met leuzen die menigeen niet direct zou begrijpen. Dat hoefde ook niet. Doel van de borden en van de organisatie was natuurlijk het starten van een dialoog met het publiek en eventuele ‘wetenschapsontkenners’, al liepen er niet echt veel verstokte ontkenners van wetenschappelijk onderzoek rond. Uiteraard vond omroep PowNed het nodig om die ene ontkenner en harde schreeuwer te willen interviewen en niet de mensen van Skepsis die er praktisch naast stonden, maar zo gaat dat helaas nog steeds bij de gemiddelde omroep: ‘gekkies zoeken’ is een groot goed.

De vraag hoe om te gaan met mensen die alles ontkennen wat met bepaald onderzoek te maken heeft, zoals vaccinaties, klimaatverandering of gentech, kon niemand goed beantwoorden, tenzij een diepe zucht daaronder valt. Nee, daar is waarschijnlijk weinig aan te doen. Maar het feit dat zo veel wetenschappers en sympathisanten zich op deze wijze uiten, laat hopelijk toch enkele ontkenners zich achter de oren krabben. In Amsterdam zorgde het in ieder geval voor een saamhorige middag tussen over het algemeen gelijkgestemden.

Plakjes kat

En anders zorgden een in plakjes gesneden kat van het Utrechts Universiteitsmuseum, speciale workshops voor kinderen over wetenschap van Mini Professors, ijsjes van het KNAW, telescopen van het Anton Pannekoek-instituut, de verschillende talks op het podium en de kleurrijke, over het algemeen zeer internationale, bezoekers voor een prettige middag.

De uitsmijter van de mars rond de vijver was aardig, maar vermoedelijk weinig impactvol. Mocht de mars in de toekomst weer eens gehouden worden – en we hopen natuurlijk dat dit niet nodig is – dan graag écht een lange mars door de stad.

Raw- en jpg-bestanden simpel samen verwijderen in Ubuntu: Geeqie

Raw- en jpg-bestanden simpel samen verwijderen in Ubuntu: Geeqie

Je kent het wel: schiet je een sd-kaartje vol met vooral heel veel slechte foto’s. Lekker met die dslr in de weer. Uit luiheid maak je de fotookes in gecombineerd raw- en jpg-formaat zodat als ie er al wel prima uitziet via het interne beeldverwerkingssysteem, dat je er niets meer aan hoeft te doen. Gewoon lekker klik-verstuur-en-klaar. Niks eerst al die cr2-bestanden checken, bewerken en al die vreselijk tijdrovende (on)zin.
Maar dan. Je hebt ook geen zin om op de camera alle bestanden stuk voor stuk te bekijken en daar te verwijderen. Dat gaat makkelijker en sneller op een gewone pc. Nou ja, in mijn geval een met Ubuntu. Op de een of andere manier leek er geen enkele mogelijkheid te zijn om dat wél snel zonder zelfgeschreven script op te lossen.
Van alles geprobeerd. Gthumb (fijn programma voor van alles, maar niet dát ene dus), Shotwell (blijft onmogelijk). Verschillende raw-verwerkers, zoals Darktable en RawTherapee. Gewoon via Nautilus. Via de terminal. ImageMagick. Allemaal niet of net niet handig.
Hoog tijd om er weer eens een zoekopdracht aan te wijden. En ja, daar bleek het te zijn. Geeqie. Een onmogelijke naam voor een onooglijk programma, maar: het werkt. Doet precies wat je wil. Soort van image viewer plus. Mét die belangrijke delete all-optie.

Geeqie screenshot met sidecar-files
From Volkskrantgebouw to Volkshotel

From Volkskrantgebouw to Volkshotel

The Volkshotel in the former building of the Volkskrant, still one of the largest newspapers in The Netherlands, transformed during the past year (and the years before that) into an almost new building.

I’ve been experimenting with many different (old) camera’s the past few years. It turned out I took quite a few pictures before, during and (almost) after the make over of the once modern building since I became a member of Bureau Wibautin the Broedplaats** in the VK-building.

Used cameras: Nexus 4, Polaroid (SX-70 and 600), Kodak Brownie model 2, Agfa Rekord II, Venaret

There’s a big disadvantage using a scanner for Polaroids: the tiny layer of plastic shielding the picture from the outside world is thick enough to make the picture look out of focus or just a bit unsharp..

* Bureau Wibaut, a collective of journalists and other media-producing people
** Broedplaats: artist run initiative, a place where rents are relatively low and creativity is high

Amsterdam NDSM-werf: Brooklyn Hotel

Amsterdam NDSM-werf: Brooklyn Hotel

Nicely done, this elevated ‘shed’!

IMG_20140503_160032
Brooklyn Hotel @ NDSM wharf in Amsterdam
Plat

Plat

 

Plat.

En groen, althans het gras.

Blauw, de lucht.

Grijs, het asfalt. Met witte lijnen.

Haaks staande windmolens op het horizontale landschap.

Plukjes bomen her en der. Een huis, een boerderij, een schuur.

De Knardijk die noord en zuid scheidt.

Als ongepoetst zilver schitterende kanalen en sloten verdiept in het gewest.

De Flevopolder. Als een onbeschilderd canvas baadt hij in de winterzon. De gewassen zijn nog niet geplant. Het perspectiefraster van wegen doorkruist de velden. Het zomertableau nog onbekend.

Meerkoetenweg
Meerkoetenweg
'De Aardzee', kunstenaar: Piet Slegers
‘De Aardzee’, kunstenaar: Piet Slegers
Vogelweg, over Knardijk
Vogelweg, over Knardijk
Vogelweg
Vogelweg
Coordinaten van Tong van Lucifer: 52.44150000 N - 5.44116667 E
De ‘Tong van Lucifer’, kunstenaar: Rudie van de Wint
#background-image 1

#background-image 1

The old one is gone! Long live the new one!

#Background-Image 1
#Background-Image 1: het oude Volkskrantgebouw aan de Wibautstraat 150.

The previous background image, shot with an Agfa Record II camera and obviously out of focus, shows the building where my office is bureau stands these days.

The focus problem turned out to be my fault: I removed the lens and screwed it back in again. But there are two ways of doing that. This was the wrong way obviously. Of course it took me two rolls of film to discover what was wrong.

Interview: Nancy Schoenmakers

Exhibition in the Fashion Hotel. For the coming two months the hotel is showing fashion photos by Nancy Schoenmakers. She is an ’almost thirty years old’ photographer from The Netherlands. She has been nominated for different awards and has exhibited her work in many different galleries and expo’s. I had the chance to catch her for an interview in advance of her latest exhibition.

Why Fashion Photography?
“I’ve always been involved in photography in addition to my teachers training. The art school in Utrecht is engaged to documentary photography, but I soon found out that it was not really my thing. I like to direct a story. After Utrecht I enrolled onto the Royal Academy in The Hague in the third year for commercial photography, which is fashion and advertising. I did an internship at Petrovsky and Ramone, two leading fashion photographers of our time. They’ve been very inspiring. Then I went to New York, did lots of different things there and by the time I got back, I was graduated. Thats three years ago already!” (giggles).

And then suddenly your own exhibition.
“Going away for a while and do some shoots elsewhere felt good. Also the idea that the best work would be in an exhibition is a good incentive“

So you knew in advance the best California-work would be exhibited?
“Indeed! And also five older works. Things go very fast now and I shoot a lot. During the NY Fashion week I also photographed shows there. An interesting experience!“

The glimpse of the photo’s I’ve seen showed me mainly outdoor photography, am I right?
“Yes. I like it very much. But I couldn’t show much of the photos, as they aren’t officially published yet. So there are a few teasers. Did you see the youtube-video? “

Yes.
“Then you could see a bit of what the outdoor locations in California looked like! I love shooting outside very much, I find it exciting and I also like it to go abroad to shoot because everything is new, everything is so refreshing… I only worked with local people. I love the dynamic image very much and work with many movements. I do not work with tripods, I feel too limited. I shoot mostly out of hand“

What feeling did you want to give us with the images?
“My vision of beauty (…) and a story in the pictures, which I want to tell.”

Do you have a direction where you want to grow?
“I think I make a step at a time. Ambition never ceases. I would like to work for international magazines and shoot major advertising campaigns. “

Which brings me to a question on the way you work: did the online world change that?
“Well, Internet is just very convenient. You can mail or Skype agencies and interesting people. Without the Internet it would be impossible. Then you had to go there, make local contacts, etc. This is simply faster.”

And has it affected your photography?
“Well, many people call themselves a photographer and put their pictures online. And besides that you see a hundred thousand images, everyone takes pictures and puts them on facebook or somewhere else. It all goes much faster, but I think it has many advantages.”

Do you think it is important that you worked with analogous photos?
“Pooh.. Now I’m thinking of the people who never experienced it. I think it’s good that I’ve been there. It is important that the young generation knows where photography comes from.”

One more thing: do you have a signature in your image?
“I asked a few people how they would describe my work. Eye-catching, feminine, colourful, fresh, daring, edgy, although I sometimes wonder if it’s all that. I don’t know. My work is very much in your face. It’s not romantic. But I’m not so busy with those questions. I shoot the way I shoot. That’s my pen, a part of me. When I look at other hobbies: I am a singer, I make music in a band. I love loud music and stuff.”

Ha, in a band, what’s the name?
“An electro-pop-rock-punk band. We’re called “Inspect My Gadget”. Haha! But yes, it is difficult, now I’m back, but I was just gone for two months. Now the base player is pregnant, so every time there\’s something in between.”

Thank you for your time! I am looking forward to the exhibition. Is it in one space or throughout the hotel?
“Yes, it is spread through the hotel and people can also buy work!”

More: Nancy Schoenmakers

This interview was published online on http://zero20.nl, April 2011. The initial idea was to make it part of a series, but then I got a ‘normal’ job…