Ook online is een kroeg handig

Ook online is een kroeg handig

Een kroeg, zo’n ruimte met als centrale en meest belangrijke deel de toog. Tapkranen voor het bier, koelkasten voor andere drankjes, misschien een koffiemachine. En natuurlijk de barman of -vrouw die de drankjes verzorgt, een luisterend oor geeft en verder overal verstand van heeft. Een handig systeem zo’n kroeg, je hoeft alleen maar te weten wanneer ie open is, verder niet. Is ie open? Dan kun je naar binnen, een supersysteem.

Alleen nu even niet handig omdat een kroeg ook mensen bij elkaar brengt, dicht bij elkaar. Helemaal niet handig als er een virus rondwaart dat zeer besmettelijk is. Dan moet ie dicht. Een vrij rigoureuze maatregel die misschien een paar dagen wel te doen is, maar daarna wordt het vervelend. 

Velen duiken nu op systemen met videobellen, sommige systemen ondersteunen zelfs tot honderden mensen tegelijk. Maar al die systemen laten je voor een camera zitten, terwijl je misschien wel samen wil zijn, maar niet samen wil praten. Je kunt je niet terugtrekken in een hoekje met een bekende of onbekende om de laatste sores of pleziertjes te delen.

Maar het grootste nadeel van videochatdiensten is: iemand moet het opzetten. Dan pas kun je er naartoe. Of je kunt het zelf opzetten, maar als je dan even geen zin meer hebt en je sluit het af, dan kan niemand er meer naartoe. Oké, naar de kroeg kun je ook niet als ie dicht is, maar je weet wanneer ie dicht is. Of open. En dan weet je dat er in ieder geval één levend wezen aanwezig is in de vorm van een barvrouw of -man. Kastelein, waard. Hoe je het ook noemen wil.

Daarom: de virtuele kroeg. In een systeem waar de Digitale Stad van inmiddels vele decennia her, jaloers op zou zijn. Eventueel zelfs in virtual reality te bezoeken, een kroeg die altijd open is en waar op gezette tijden sowieso een barman of -vrouw is voor een praatje.

Is de kroeg te klein? Dan maak je hem gewoon groter! Muziekje erbij, eventueel een webcammetje aan. Als je dat wil natuurlijk. En als je iemand niet wil horen, dan loop je gewoon weg. 

Klinkt als iets uit de toekomst? Nee hoor, opensourcewebbedrijf Mozilla bouwde er een systeem voor genaamd Hubs. Ik, we, of wie daar in de nabije toekomst aan mee gaan werken, heten je alvast van harte welkom in onze online kroeg. Hoe de openingstijden er precies uit gaan zien, dat weten we nog niet. Van 17:00 tot 19:00? Of van 21:00 tot 23:00? Misschien wil ook iemand de virtuele deur wel voor de ochtendkoffie opengooien. Kan allemaal. Wees welkom in de virtuele kroeg! Of in ‘De Toog’. 

De eigenlijke tapkast ontbreekt nog, maar hier kun je De Toog vinden:

https://hubs.mozilla.com/6eDBzw2/de-toog

Meedoen als kastelein (m/v/a), altijd al eens in een bar willen werken, maar nooit gedurfd? Let me know!

Adblockers en trackers

Adblockers en trackers

48Advertenties, ik heb het er nooit heel erg mee gehad. In mijn herinnering installeerde ik de eerste advertentieblokkeerdienst ergens in 2002 of 2003 in de toenmalige Mozilla Suite. Het ding heette gewoon Adblock en je moest er uiteraard zelf nog het een en ander aan doen om het te laten werken.

Mijn internet is wat dat betreft al jaren rustig.

Toch was het gevoel niet altijd even fijn als het ging om inkomsten tegenhouden van websites. Sommige sites boden op al vrij snel een betaalmogelijkheid, een abonnementsvorm. De eerste site die ik door middel van een bankoverschrijving geld gaf, was Tweakers. Vermoedelijk begin 2005.

In de tussentijd geef ik vaker geld. Soms gooi ik wat microbitcoins naar projecten als Wikipedia, doneer ik wat met PayPal aan in mijn ogen belangrijke sites of handige add-ons die een doneer-optie hebben – zoals ook een enkele adblocker inderdaad.

Er kwam een ergernis bij: het constant gevolgd worden. Ongewenst. Soms wens ik gevolgd te worden, maar alleen als ík dat wil. En dat wil ik bijna nooit. Ghostery deed een duit in het zakje en vrijwel elke tracker – op een enkeling na – mag niets meer van mij zien of weten.

Toen kwam de Electronic Frontier Foundation met een project waarvan ik dacht: dat kan interessant zijn. Het blokkeert advertenties en andere meuk met trackers en de rest wordt doorgelaten. Het heet Privacy Badger en zou in het ideale geval van advertentiemakers ervoor zorgen dat er geen trackers meer in die dingen zitten. Site toont advertentie, maar als ie niet trackt, zie ik hem ook nog! Is dat niet mooi. Nobel bijna. Van mij dat ik dat nu toch toe wil staan.

Helaas. Het heeft nog praktisch geen vrucht afgeworpen. Ik heb géén normale adblocker meer en al tijden staat Ghostery ook uit. Toch is mijn internet nog steeds zo zonder advertenties als eerst. Er is praktisch geen enkele advertentie die aan de eisen voldoet.

Steeds meer sites vragen je ze te whitelisten of ze anders te betalen als er een adblocker gedetecteerd wordt. Ik vind dus niet dat ik een adblocker draai. Toch vindt techsite Wired van wel en de site vraagt mij hen te whitelisten of te betalen. Dat laatste zou ik doen als ik er werkelijk bijna elke dag kwam, maar nee.

Er blijken 23 (!) sites gelinkt te zijn op Wired die mij volgens Privacy Badger volgen. Een lijstje van een stuk of tien gelinkte sites volgt mij – vermoedelijk – niet. Bij die volgers zitten uiteraard facebookbuttons, twitterbuttons en disqusfora, maar ook heel veel onduidelijke dingen.

Kortom: waarom wordt het probleem niet bij de bron aangepakt in plaats van iedereen maar steeds lastig te vallen met: alsjeblieft, blokkeer ons niet?

Screenshot from 2016-05-11 19-03-43