Fietser afsnijden

Fietser afsnijden

“Met je kind!” De verontwaardigde uitroep komt uit de mond van een scooterrijdster met grote zonnebril en een muts, net nadat ze een vrouw met zuigeling afsneed. De scooterrijdster lijkt met haar uitspraak als doel te hebben om aan te geven dat ze het niet eens is met hoe de vrouw haar kind blootstelt aan vermijdbaar gevaar. Ze lijkt aan de omgeving te willen laten zien dat ze, ondanks haar gedrag, zo een lesje wil leren aan de moeder. De verontwaardiging heeft veel weg van wat iemand zou zeggen tegen een hoogzwangere vrouw die zich volgiet met drank, ondertussen een sigaret tussen haar lippen heeft met nog wat sporen coke rond de neus.

“Met je kind!” echoot nog enkele dagen na in mijn hoofd, zeker als ik langs het plaats delict fiets. Mogelijk fietst de vrouw nu rond met groot schuldgevoel omdat zij het kind in gevaar bracht, hoe onterecht de scootermutsopmerking ook. Nee, het is de opeenstapeling van heel veel kleine dingen achter elkaar tijdens dat korte moment. De vrouw met het kind sorteerde voor op het vrijliggende fietspad aan de overzijde van het Marnixbad. Heel druk was het niet. Haar hoofd had zich al meermalen naar links gedraaid om zich ervan te verzekeren dat er geen toevallig achteropkomende auto haar leven en dat van het kind zou verkorten. De weg was vrij. Enkele fietsers haalden haar aan de rechterkant in want haar intenties waren overduidelijk. Ze stak geen hand uit, maar dat is misschien zelfs te billijken als je van een vrijliggend fietspad met een gewicht voorop de lagergelegen rijbaan opgaat. Vallen zit dan in een klein hoekje.

Bijna uit het niets racet er een bemutste en bezonnebrilde snorscooter met hoge snelheid over het fietspad. De scootertrijdster neemt niet de rechterkant van de fiets om in te halen. Dat kan ook niet, want daar fiets ik op dat moment. Het lijkt de bestuurder van dit zware gemotorisieerde gevaarte dan blijkbaar een goed plan van het fietspad de rijbaan op te knallen om vervolgens met hoge snelheid de vrouw met kind af te snijden en direct daarna een straat naar rechts in te slaan, het hoofd te draaien en het kortstondige publiek te trakteren op een korte zin met een niet mis te verstane intonatie: “Met je kind!”

Groene fietsersgolf voor Ceintuurbaan?

‘s Ochtends, stoplicht kruising komende vanuit de Roelof Hartstraat bij de Hobbemakade, overgang naar de Ceintuurbaan. Stoplicht rood. Altijd rood. Sommigen fietsen door. Oordopjes in, te grote bak voorop de fiets en nu met iets nieuws: grote papieren kop koffie verkeerd of iets dergelijks in de hand.

Eindelijk, oversteken. De karavaan zet zich in beweging. Slingerend pedaalt iedereen zich de brug aan het begin van de Ceintuurbaan op. Dan komt er 1,3 kilometer slecht onderhouden wegdek met veel auto’s en vrachtauto’s. En stoplichten.

Die stoplichten kun je halen, als je heel hard fietst. Maar eigenlijk net niet, je haalt vooral oranje. Als je met een meer normale snelheid fietst, dan red je het sowieso niet. Een deel van de fietsers zal dan maar door rood fietsen, een ander deel stopt. Weer anderen fietsen net twee meter door en moeten uiteindelijk toch nog stoppen voor het optrekkende verkeer uit zijstraten. Toch jammer. Optrekken kost een fietser onder normale omstandigheden ongeveer net zoveel kracht als honderd meter trappen.

Groene fietsersgolf
Groene fietsersgolf

Daarom zou het toch een mooi idee zijn om een soort van groene golf voor fietsers te verzinnen, eentje die als het ware ‘meeloopt’ door bijvoorbeeld verlichting in de straat. Als je die snelheid fietst, haal je het allemaal keurig: je haalt de groene verlichting in de straat niet in, maar het licht haalt jou ook niet in. Ga je sneller, dan krijg je rood, ga je te langzaam, tja, dan zou het natuurlijk zomaar kunnen zijn dat je ingehaald wordt door de volgende groene golf.

‘s Rijks museum, het Plein en nieuwe paden

Binnenstad, lopend vanaf een onbestemd hoekje tussen Stedelijk en Van Gogh. Er ligt een nieuw pad over het Museumplein. Breder dan het ‘lichtpad’ en het zou zo verward kunnen worden met een fietspad. Toch vermoed ik dat het geen pad voor fietsers betreft. Op deze zondagochtend lijken de Amsterdammers zelf dat nog te snappen. Toeristen zwalken er al wel overheen met hun rode huurfietsen, te laag staande zadels en fietstechnische onkunde. Het pad is nieuw, een maandje oud of zo, maar de verschillende delen zijn niet heel mooi aan elkaar gelegd. Er piepen rubberige afstandsstrips tussen de naden van de prefab natuurstenen vlakken door. De scheiding tussen de linker- en de rechterzijde van het pad bestaat uit een doorlopende band van standaard betonstoeptegels. Niet heel lelijk, maar het misstaat tussen de gladde natuurstenen platen. Al met al ziet het er wat slordig uit voor iets dat zo nieuw is. Weinig aandacht voor detail.

Omdat het winter is, is er een kleine schaatsbaan neergezet tegenover het Rijks[microspatie]museum. Helaas Read more