Fietsterreur: het bakje-aan-de-voorkant

Ik hou van de fiets. Echt. Zeker in de stad. Snel, vrijwel geruisloos en altijd de mogelijkheid ergens tussendoor te glippen om dan weer met piepende banden tot stilstand te komen, een ‘uie‘ te maken, nog een snelle ruk om de laatste krappe hoek de andere kant op te zwenken, om vervolgens precies op de goede plek tot stilstand te komen.

Dit kan, met een fiets zónder bakje-aan-de-voorkant. Er kan nog heel veel meer met een fiets zonder bakje-aan-de-voorkant. Maar vooral is de fiets zonder bakje-aan-de-voorkant geen sta-in-de-weg bij parkeren of ongeleid projectiel in de drukke ochtendspits-op-de-fiets.

De fiets mét bakje-aan-de-voorkant is alles wat een fiets zonder niet is. Een fiets met bakje past niet in het rek. De fiets met bakje is minder wendbaar in gekke situaties. De fiets met bakje lijkt soms aan de voorkant wel zwaarder dan de bestuurder van het ding. De fiets met bakje is kortom een asociaal, gevaarlijk apparaat.

Tegenwoordig is het steeds meer mode om een kind met helm uit te voeren op de fiets. Misschien best slim, kinderen schijnen in tegenstelling tot volwassenen topzwaar te zijn, waardoor ze sneller bovenop hun hoofd terechtkomen. Maar, waarom zie ik er steeds meer fietsen met een achterlijk grote, roze bak voorop hun kinderfiets? Volgens mij kun je beter de bak weghalen en geen helm opzetten dan…

Nog zo’n fijn voorbeeld hier in ‘Zuid’. De Koninginneweg heeft een tramrails en die zit in de weg, dat komt mede door de enorme hoeveelheid geparkeerde, te brede Range Rovers (ze zijn er nog steeds, crisis of niet), maar ook door naast elkaar fietsende pubermeisjes (het zijn beduidend meer meisjes met een bakje-aan-de-voorkant dan jongens). Onlangs reed er weer eens zo’n stel blonde mutsjes voor me, beiden met formaat BAK voorop. Ineens moest mutsje rechts uitwijken voor iets onverwachts, maar dat kon niet, want het linker popje zat met haar bak in de weg van de andere bak. Gelukkig gingen ze niet op hun plaat, maar het scheelde niet veel.

De stad slibt dicht met geparkeerde fietsen. Op zich worden elk jaar meer kilometers per persoon in Amsterdam afgelegd op de fiets, maar ik kan me nauwelijks voorstellen dat die mensen die nu meer fietsen, vroeger geen fiets hadden. Het lijkt dus een ruimte-probleem, veroorzaakt door iets waar je paal en perk aan zou kunnen stellen. Dat laatste lijkt alleen niet te mogen in onze tijd van ‘vrijheid’ en ‘vrije keuze’. Toch zou ik er voor willen pleiten een maximum breedte in te voeren voor dingen voorop een fiets, uitgezonderd de échte bakfiets, want die dient soms nog wel een nuttig doel. En voor al die bakjes-voorop-de-fiets-voorstanders: neem een fietstas (of een rugtas).

Edit: ik kreeg de opmerking dat iemand verbaasd was dat ik hier niet al eerder op ingegaan was. Dat was ik zeker! Namelijk hier: ‘De fiets en het bakje

De fiets en het bakje

Het lijkt briljant: een bakje voorop de fiets waar je zo van alles in kunt gooien. Ideaal, toch? Dat zou het zijn als er niet meer fietsen gebruik zouden maken van de smalle fietspaden en de krappe fietsenstallingen.
Bloemetjes en bijtjes op de fiets
Opvallend genoeg worden de bakjes steeds groter en opvallender. De gemiddelde opgehipte Amsterdam Zuid-mevrouw (ze zien er uit als meisjes, maar ze zijn echt in de mevrouwen-leeftijd) heeft tegenwoordig een felgekleurde, liefst roze, fietsbak voorop hangen of ze heeft hem versierd met plastic bloemen. Dito bij meneer. Hij houdt het bij stemmig zwart of een andere saaie kleur. Ondanks dat blijft bij hem gelden: die van mij is groter dan die van jou, waardoor hij soms zelfs rondjes fietst met een bakkersbak voorop. Dat zijn echt wel de grootste. Ben blij dat ik dat niet voorop heb hangen.
Lekker grote bakkersbak
Nee, ik heb een lean-mean stadsfiets en die is ook heel hip. Ik ben namelijk ook een meneer en denk nog steeds dat ik 25 ben. Toch getuig ik hopelijk nog van enige rede. Mijn hippe fiets is vol te hangen met accessoires, zo ook een voor-bagagedrager, geheel in stijl van de fiets. Er wordt alleen standaard een bak bij geleverd. Bij aankoop van de drager ging het ongeveer zo:

“En hier is het bakje!”
“Eh, nee, ik hoef geen bakje.”
“Hoezo niet?”
“Dat bakje past niet, ik wil er af en toe een iets te zware weekendtas op vervoeren of iets anders wat niet op mijn rug past, maar nee, ik wil geen bakje. Ik ga natuurlijk wel iets slims verzinnen met spanbanden of zo.”
“Hmm. Ok, misschien heb je daar een punt.”

Het klinkt zo logisch, geen bakje voorop de fiets. Gewoon een smalle bagagedrager (lees: zelfde formaat als de ouderwetse bagagedrager). Daar is ooit in het verleden over nagedacht. Dat bleek een ideale maat. Men zette daar inderdaad wel vaak een mandje op, maar dat werd er dan ook weer afgehaald.

Daarom een oproep aan de bedenkers van nieuwe, hippe, over de top fietsen: kijk eens naar die gouwe ouwe bagagedrager. Misschien niet zo mooi, maar ontwerp dan iets in de stijl van je fiets. Laat in ieder geval niemand meer rondfietsen met die onmogelijke bakkies. Mijn halve fietsenstalling staat er letterlijk helemaal mee vol!

Ps., ik signaleer een nieuwe trend: het bakje van el cheapo hout. Dat is het helemaal tegenwoordig. Gelukkig rotten die waarschijnlijk binnen een jaar weg, dat is dan het enige voordeel.
Bos hout voor de deur

Fietsverlichting zónder batterijen

Ooit was werkende fietsverlichting not done. Velen zullen fietsend vanuit de provincie vlak voor de stad snel hun dynamo hebben afgekoppeld om trots ook tegen te kunnen zijn. Een klein vergrijp en een enkeling heeft het misschien met de dood moeten bekopen, maar ach, daar zijn geen statistieken van. Een beetje burgerlijke ongehoorzaamheid is niemand vreemd en…

Fiets met ccfl verlichting
CCFL verlichting op je fiets *nerds* (foto: Steven Vance)

Nu fietst vrijwel iedereen met licht. Of je nou alle verlichtingsvormen even nuttig kunt noemen, daar wil ik me niet aan wagen. Is het voeren van licht zo populair geworden door de boetes die met grote regelmaat uitgedeeld werden? Hoe vaak werd me niet toegefluisterd als ik zonder licht fietste “Kijk uit! Ze staan te controleren!” waarbij de kans dat de strekking van de zin tijdig doordrong fifty-fifty was, aangezien de controleurs altijd om de hoek stonden.

Of is het omdat de dynamo, die het trappen soms zo zwaar kon laten lijken, door de led-lampjes verdwenen is? Misschien is het gewoon een combinatie. Toch verbaast het me keer op keer dat iedereen bereid is meerdere keren per jaar rond de vijf euro aan die dingen wil uitgeven. Ook verbaast het me dat niemand zich schijnt te bekommeren om de enorme hoeveelheden batterijen die ervoor nodig zijn. Verder kan het blijkbaar niemand schelen dat de lampjes eens in de zoveel tijd worden verloren of gestolen of vergeten…

HEMA Inductie achterlicht
De nog werkende inductieverlichting van de HEMA

Nu kocht ik een jaar of drie geleden bij de HEMA inductielampjes. Twee kleine magneetjes in het wiel, lampje bevestigen achter de moer van de voor- en achternaaf et voilá: altijd werkende lampjes.  Nog wel eerst even kort schaamte gevoeld voor het overdag voeren van licht, maar dat duurde niet lang. Ik had nooit meer stress bij het zien van politie of andere mogelijke dienstkloppers met opschrijfboekjes. De lampjes kostten me toen 25 euro (in de aanbieding) en hebben me ten minste zes keer nieuwe lampjes-met-batterijen uitgespaard. Ook zitten er verder geen draadjes aan, dus er kan heel weinig stuk, in tegenstelling tot de aloude dynamo-verlichting.

Maar alles kan kapot en mijn voorlampje is nogal ingewaterd en hij begaf het onlangs. En toch wil ik deze lampjes graag weer. De HEMA verkoopt ze niet meer. Misschien begrijpelijk, want 30 euro is voor een HEMA-product duur, zeker in dat segment en tja, elke keer als je een lampje koopt, neem je misschien ook wat anders mee.  Dus je gaat naar de lokale fietsenmaker: “Nee, dat soort lampjes verkopen we niet want die zijn zo lastig te monteren (eh?), maar je kunt ze op Internet vinden.” Ok, internet dan maar. Toch even spieken op de site van Halfords: ontzettend veel lampen, vrijwel allen met batterijen en ook best duur (12,50 voor een zogenaamde ‘retro’lamp waarvan de batterijen op zullen gaan). Uiteindelijk is er maar een Nederlandse site die nog dergelijke producten verkoopt en dan van een Deense producent: Reelight. Iets duurder dan die van de HEMA, maar er wordt dan ook een langere levensduur geclaimd.

Reelight 150 Extended
De Reelights…

Uiteindelijk vermoed ik dat een patent-issue ervoor zorgt dat er geen andere losse inductieverlichting te koop is (er zijn wel fietsen met ingebouwde soorten, denk maar aan de OV-fiets koplamp). Hierdoor lijkt het vrijwel onmogelijk om snel en makkelijk een dergelijk belangrijk product te kunnen kopen. Nee, ik moet het omslachtig bestellen (het aanmaken van een account bij een webwinkel is toch wel een beetje uit de tijd…), ervoor thuisblijven of het ergens anders laten afleveren (alle buren werken, ik werk overal behalve op een vaste plek). En last but not least: er is geen fietsenmaker in de buurt die je ermee kan helpen (want er zijn toch voldoende mensen die echt geen gereedschap hebben of er mee om kunnen gaan).

Een – vooralsnog (?) – gemiste kans.