Speelt!

Speelt!

Veel bitcoiners vinden NFT’s maar niks. Shitcoins, daar zijn ze van afgeleid en ze bestaan soms ook nog op vage netwerken die zomaar niet meer kunnen bestaan of waar iets raars mee kan gebeuren. Smart contracts, daar kunnen fouten in zitten en zo zorgen voor pijnlijke taferelen. En hoge fees natuurlijk. Belachelijk hoge gaskosten op het ethereumnetwerk. En dan, heel af en toe, laat iemand het woord RGB vallen in de bitcoincommunity, NFT’s bovenop het Lightning-netwerk. Hoe prachtig het conceptueel klinkt, RGB is die fase nog niet voorbij. Dus gaan we maar lekker verder met klagen en afgeven op al die andere systemen waar van alles geprobeerd wordt. Begrijpelijk? Misschien wel. Handig? Lijkt me niet, volgens mij mis je zo ook heel veel, al is het maar ouderwets met te dure flippo’s bezig zijn om goede of slechte redenen. 

Bitcoin is een prachtige store-of-value en met lightning er bovenop een serieuze concurrent in de dop voor settlementsystemen, maar bitcoin is ook heel veel niet. Logisch, het moet namelijk een supersolide waardelaag op internet zijn waar echt niets mee mis kan gaan. Het moet niet ineens zo zijn dat je niet meer bij je zes jaar oude bitcoin kunt bij wijze van spreken. Je moet er ook over 25 jaar nog bij kunnen. Of 100. Of…

Dat is een heel ander verhaal bij legio vage muntjes die door een protocolwijziging niet meer bereikbaar zijn. Als je het dan aan de ontwikkelaars vraagt, dan boeit het ze niets want dan was je blijkbaar niet betrokken genoeg bij de community. Zo staren 888.888 waardeloze kick me nog steeds aan vanuit een ouwe eth-wallet. ‘Oh ja, protocolwijzigingetje, stond in de roadmap’. Protocollen die wel voor data-beschikbaarheid willen zorgen, zoals ethereum, hebben heel wat moeite om daadwerkelijk belangrijke wijzigingen door te voeren, al zal het over een half jaar… Nee, flauw. 

Hoe ontzettend irritant dat ook allemaal is, ik blijf spelen met die systemen. Niet omdat ik er waarde mee op wil slaan, maar omdat het gewoon spannend is. Het is fascinerend hoe een soort van nieuwe, min of meer gedecentraliseerde vorm van Deviantart ontstaan is. Voor de jongeren onder ons: Deviantart was een van de eerste websites die betrekkelijk mooie plaatjes, kunst zou je soms kunnen zeggen, vanaf augustus 2000 op internet beschikbaar maakte, samen met een actieve community. Alleen zijn het nu plaatjes met een soort van eigendomsbewijsje, ook nog eens technisch gezien de sufste vorm van NFT’s, al zijn het wel de nu visueel meest aansprekende op een plat beeldscherm.

De echte lol is er overigens al wel een tijdje af. Je merkt dat niet alleen doordat het praktisch onmogelijk is geworden om nog voor omgerekend een paar euro of wat tientjes een leuk plaatje aan te schaffen, of een stukje land in een virtueel wereldje. Bovenop die paar euro komen tientallen tot honderden euro’s aan gaskosten of je moet weten hoe je andere netwerken kunt gebruiken die wellicht goedkoper zijn, maar die weer hun bestaansrecht niet bewezen hebben.

Dat is jammer, want waar het voor onze virtuele werelden uiteindelijk om gaat is het creëren van verschillende online leefwerelden, ecosystemen zo je wilt, die verschillen, maar die wel invloed op elkaar kunnen uitoefenen door cryptografische trucjes. 

En ja, het is zo dat het echt een zooitje is. Het is niet alleen Piek Hype, het is ook het moment dat het gros van de mensen interesse gaat verliezen, juist om die totale hausse aan onmogelijke, veel te dure of ingewikkelde systemen. En zo worden ze langzaam in de armen van semi-gecentraliseerde omgevingen geduwd waar het heel makkelijk is om collectibles, want daar gaat het nu meestal om, te verzamelen.

Toch zullen uit al die puinhopen over een aantal jaar mooie, leuke, ingenieuze en praktische dingen tevoorschijn komen. Naast scams, rotzooi en criminaliteit, niets zo menselijk als het internet.

Aan de andere kant ben ik blij dat er een paar verstokte bitcoinmaximalisten te dicht op de rood-groen-blauwe ledjes van hun monitoren zitten. Voor je het weet staat het echte werk toch weer stevig met zijn fundamenten verankert in de bitcoinblockchain. 

Tot die tijd: hou een open blik en verken wat er allemaal aan de hand is op die enorme zooi aan platformen. Ergens ligt een ongepolijste diamant op je te wachten, misschien zit ie nog wel in een steen.

* ps, dit stuk geen beleggingsadvies, handelen is een vak

Bitcoin-munt, geen echte bitcoin. Bitcoins bestaan alleen digitaal.

Bitcoin, de media en de ‘oude’ economie

Op en neer, dat doen koersen. En de laatste tijd gaan die van bitcoin en vele andere cryptovaluta weer met dubbele cijfers omhoog of naar beneden ten opzichte van ’traditionele’ valuta. Hoog tijd voor alle niet-gespecialiseerde media om weer eens met verhalen te komen rond die muntjes met bitcoin als aanvoerder.

Die verhalen gaan vrijwel nooit over de achterliggende technieken of bijzondere eigenschappen ten opzichte van ‘gewoon’ geld. Ze gaan over geld, of eigenlijk over het huidige geldsysteem en de daarbij behorende problematiek. Ze gaan niet over het feit dat in bitcoin als protocol al een systeem ingebakken zit dat automatisch alle transactiegegevens bijhoudt. Je hebt niet eens meer een ingewikkeld en duur internationaal systeem nodig dat alle transacties bijhoudt, nee, dat zit al in het waardesysteem zélf.

De vragen gaan nog steeds over of het wel veilig is als belegging, want waarde. Het gaat niet om de vraag hoe waarde functioneert in een systeem dat zo eindig is in aantallen als bitcoin. Meer dan 21 miljoen bitcoins zullen er immers nooit zijn, al kun je die gelukkig wel heel ver achter de komma opdelen. De zoektocht van veel media is nog steeds naar de nieuwe cryptomiljonairs en naar de verliezers, de menselijke verhalen. Die zijn soms heel interessant, luister bijvoorbeeld naar de BBC-podcast over ‘crypto’scam OneCoin in ‘The Missing Crypto Queen‘, maar in het grote geheel echt niet zo relevant.

De vragen gaan over de traagheid van het systeem, en niet over de reden waarom de basis zo traag is. Overigens is dat ’traag’ al opgelost met lagen bovenop het bitcoinnetwerk zelf. Over al die eigenschappen gaat het niet. Het is ook lastig, het is niet alleen een technisch systeem dat je moet doorgronden, je moet ook nog eens alles loslaten wat je weet en voelt bij centrale systemen. En als klap op de vuurpijl blijft het verhaal over het piramidespel terugkomen. Of de tulpenmanie. Of allebei.

EenVandaag

Donderdag 7 januari mocht professor van de VU economic and monetary policy en econoom bij de Rabobank Wim Boonstra aantreden bij NPO Radio 1. Hij mocht zijn licht laten schijnen over bitcoin. Een citaat uit de bijbehorende tweet van EenVandaag: “We kunnen niet met z’n allen slapend rijk worden” waar podcasthost Bart Mol van Satoshi Radio gevat op reageerde met een tweet: “Dat hoeft ook niet. Zolang we maar niet slapend arm worden.” 

Voor een analyse van het gesprek op EenVandaag, zie het uitgebreide twitterdraadje dat Peter Slagter van LekkerCryptisch.nl hierover schreef.

Natuurlijk, er zijn mensen die door bitcoin en andere cryptovaluta nu meer dan puissant rijk zijn. Zo gaat dat vaak met nieuwe vindingen. Die zullen hun bitcoins uit moeten geven om dingen te kopen. Maar je ziet al: voor je het weet hang je weer in het ‘kijk eens, rijke mensen!’-verhaaltje. Terwijl er hier in Nederland vooral wordt gewerkt aan het tegenwerken van mensen die met deze systemen bezig zijn zonder dat ze daar nu direct multimiljonair van worden. 

Dit gaat om begrip van het systeem. Begrip dat je er heel interessante dingen mee kunt doen, zoals het heel snel en supergoedkoop faciliteren van internationale betalingen. Dat kan namelijk want het systeem is er al. Het ligt er en iedereen kan het gebruiken. Iedereen kan met heel weinig moeite geld overmaken naar iedereen met een telefoon over de hele wereld. Zonder een bank en zonder noemenswaardige kosten.

Leest u dat. Zonder een bank. En toch zou het zomaar eens kunnen zijn dat systemen als bitcoin de laatste redding van de traditionele bank gaan worden, namelijk als vertrouwd instituut om ze te helpen op te slaan voor klanten. 

Maar dat mogen de banken zelf gaan verzinnen als ze gestopt zijn met het proberen te dwarsbomen van een systeem dat er is en, een andere interessante eigenschap, eigenaarloos is waardoor het ook niet weg te krijgen is. Je kunt het lastig maken met regeltjes, bijvoorbeeld om van fiat geld naar bitcoin, maar dan stoppen de gebruikers toch gewoon met naar fiat geld gaan? 

Waar zien we dat al gebeuren dan? Bij bedrijven die vooral niet in Nederland zitten en wel in de Verenigde Staten. Bijvoorbeeld Strike, een bedrijf dat het zogenaamde Lightning Network gebruikt. Dit is een netwerk dat als het ware bovenop het bitcoinnetwerk ligt. Met dit netwerk kun je praktisch zonder transactiekosten toch supersnel (kleine) stukjes bitcoin aan elkaar overmaken. Dat netwerk gebruikt dit nieuwe bedrijf Strike om mensen over de hele wereld de mogelijkheid te geven vrijwel direct geld in verschillende valuta naar elkaar over te laten maken. 

Het is niet de vraag óf je als traditionele bank verdwijnt omdat in elke niche wel een fintechbedrijfje springt dat het mooier, beter en sneller doet. Het is de vraag wanneer je helemaal verdwenen bent omdat je maar bleef roepen dat het ‘geen geld’ is. Misschien is dat het ook niet, althans niet in de traditionele zin van het woord. 

De vragen die Suzanne Bosman en Lammert de Bruin stelden aan Boonstra waren overigens niet slecht. Je hoorde al een soort van scepsis in hun intonatie met betrekking tot de antwoorden die hij gaf. Ze hadden alleen door kunnen vragen. Ze hadden kunnen vragen of hij misschien in een notendop zou kunnen uitleggen hoe bitcoin werkt, ongeacht of het in zijn ogen een nuttig financieel instrument is of niet. Dan hadden we waarschijnlijk kunnen vaststellen dat dit niet het geval is en dat hij daar zat op zijn merites van professor aan een universiteit en die van econoom verbonden aan een grote Nederlandse bank. 

Goede, inhoudelijke gesprekken en bijbehorende kritiek, dat is natuurlijk nooit weg en belangrijk om ervoor te zorgen dat wet- en regelgeving een beetje in de pas blijft lopen met wat er in de maak is in plaats van rücksichtslos regels gestoeld op de ‘oude’ economie op totaal andere systemen te plakken. Dat maakt niet alleen bitcoin beter en sterker, maar ook de samenleving zelf.

Als je dan voor de zoveelste leutert over een piramidespel, wat het aantoonbaar níet is, tja. Dan ben je wel een beetje ‘af’.