Van idealistisch alternatief naar totalitair hulpmiddel

Van idealistisch alternatief naar totalitair hulpmiddel

Bitcoin bracht een revolutie teweeg in het verwerken van transacties: open en vrij. Nu lijkt het ook een goed hulpmiddel op weg naar een totalitaire superstaat.

Op een zomerse woensdagavond begin juli staat een lange rij wachtenden op de Amsterdamse Herengracht voor de dubbele trap van een grachtenpand in Lodewijk de Zestiende-stijl. Het pand, een dubbel woonhuis uit de 18de eeuw, herbergt tegenwoordig start-ups. Aan de achterzijde is nog iets van de oude luister terug te vinden in een overdadig met bladgoud versierde balzaal. Vandaag vindt in de zaal een bijeenkomst over blockchain-gerelateerde technieken plaats, ofwel afgeleiden van Bitcoin. Het onderwerp is zo hot dat de warmte binnen door de bezoekers wordt geduld.

Aan de andere kant van de stad, in een kantoor van een grote accountant, vond twee weken eerder een vergelijkbaar evenement plaats, maar dan vooral bezocht door mensen met stropdas en een – tegenwoordig – vaak ander type spreker. Hier wordt niet gezweet, althans niet door de warmte. Ervaren sprekers staan op het podium en een enkele grote naam uit de blockchainwereld mag het spreekgestoelte bestijgen. Verder veel grote bedrijven die allen druk zijn met blockchain-onderzoeksgroepen en daar weer afgeleiden van.

De afgelopen tijd is veel geschreven en gepubliceerd over bitcoin en latere afgeleiden, zoals Ethereum. Vaak zijn die artikelen gericht op mensen met voorkennis of toch ten minste bovenmatige interesse in technologische ontwikkelingen. In de mainstream media gaat het vooral om geld: “Bitcoin nu 2500 euro waard!” “Waarde bitcoin daalt sterk!”, dat soort verhalen, alleen is er veel meer gaande. Sommigen voorspellen een impact vergelijkbaar met die van het internet. Daarom gaan die ontwikkelingen ons allemaal aan, want we krijgen er allemaal vroeg of laat mee te maken. Uiteindelijk is het voor iedereen belangrijk om te weten of de wereld praktischer wordt van alle vindingen of dat ze leiden tot een totalitaire superstaat (en of dat te vermijden is).

De groep die zich bevindt in het historische pand is divers en de sprekers zijn soms goed voorbereid, al missen ze af en toe duidelijk een stuk ervaring. Toch weet die eerste meetup zich al vier jaar staande te houden, elke maand weer sinds 2013 toen de digitale munt Bitcoin pas vier jaar bestond. Als er al over werd gerapporteerd in de traditionele media, was dat over het algemeen negatief. De donkere kant van het internet had de munt inmiddels al een tijdje omarmd omdat het een zeer bijzondere eigenschap bezit, namelijk het veilig kunnen handelen met onbekende anderen zonder tussenkomst van derden.

Al snel bleek er veel meer mogelijk met bitcoin dan alleen maar waarde uitwisselen en van elke transactie een vrijwel niet te wijzigen database te maken. Simpele contracten kon je er ook mee opslaan. Eigenlijk alles wat een transactie vereist, daar was wel een blockchain voor te verzinnen. Dat laatste en de onuitwisbaarheid van transacties uit het verleden was precies waardoor banken, verzekeraars en beurzen interesse toonden voor de munt, al gebruikten ze het woord ‘bitcoin’ vrijwel nooit. Altijd ‘blockchain’, er hing toch een zweem van negativiteit rond dat ongrijpbare ding.

Dat is nu anders. Kranten en tijdschriften gespecialiseerd in economie maken geen probleem meer van het woord bitcoin. Het wordt zelfs vaak aangehaald als ‘interessante risicovolle investering’ en wat al niet meer. Al was Gartner er met zijn Hype Cycle laat bij om blockchain als interessante techniek op te nemen in zijn bekende grafiek, dit jaar zouden we op de top zitten, lees: iedereen denkt dat het wat wordt en daarna komt de teleurstelling. Om vervolgens langzaam weer op te klimmen en serieus te worden.

Veel start-ups uit de beginjaren zijn al lang verdwenen, omgedoopt of opgeslokt door iemand die het beter voor elkaar had; de techniek achter bitcoin is namelijk op z’n zachtst gezegd lastig uit te leggen. Dat komt niet doordat de techniek zélf zo vreselijk ingewikkeld is, het komt vooral door de andere manier van denken. Totaal tegen elk gevoel in vertrouwt een gebruiker van de digitale munt Bitcoin, of een van de vele afgeleiden, een systeem van voor hem volstrekt onbekende medegebruikers van het netwerk. En dat is nou precies waarom het gebruikte mechanisme zo interessant is.

Dat laatste voelde een kleine groep al aan in het begin. Er broeide iets. Er was iets aan de hand waardoor dit ongrijpbare ding interessant was. Voor mijzelf kwam dit besef ergens in 2012. Maar echt begrijpen deed ik het niet. Echt niet. Niemand kon het uitleggen en de eerste woorden in het artikel waarmee de mythische bedenker van Bitcoin zijn idee aan de wereld uit de doeken deed, leken op dat moment nog abracadabra. Als ik ze nu lees begrijp ik de woorden van Satoshi Nakamoto wel, de onbekende persoon of personen die dit idee eind 2008 naar buiten bracht.

Zijn het moeilijke woorden? Nee, niet echt. Alleen het behandelt iets dat voor de mens zo vanzelfsprekend is dat je er nooit woorden voor nodig hebt: hoe je vertrouwen tussen twee partijen krijgt zonder tussenkomst van derden. Dat lijkt zo simpel: ik geef 20 euro aan jou. Nu. Fysiek. Zekerder wordt de transactie niet. Maar dat is via internet niet zo makkelijk.

Daarnaast staan er voor de niet-cryptografen of de niet-speltheorie-geoefenden onder ons veel onbekende termen in en is het misschien zaak het twee keer te lezen. Of drie. En dan vooral zelf klooien. Snappen. Voelen. Waarom kriebelt dit? Waarom is het zo interessant? Waarom is het zo tof dat je elke transactie kunt volgen in de blockchain en dat die blijft bestaan? Wat je ook doet, als je het juiste nummer invoert, kun je zien wat er naartoe of vanaf gaat. Dat is vet gaaf. Maar nuttig? Dat idee moet indalen en niet alleen bij mij. Ineens ging het balletje rollen. En hard ook, met het gevaar dat oplossingen gezocht worden voor problemen die er niet zijn.

Dat soort problemen heb ik vaak gehoord in die zaaltjes op die eerste woensdag van de maand wanneer Bitcoin Wednesday zijn activiteiten ontplooit. De meest vreemde plannen heb ik daar langs zien komen. Ongrijpbare dingen van mensen met verschrikkelijk veel technische kennis maar geen enkele kunde in het overbrengen van hun verhaal. Nu, jaren later, staan sommigen van die mensen met heel veel meer ervaring en kennis op dat andere podium bij de Blockchain Innovation Conference, voor al die stropdassen die nu nog het normalemensengeld beheren.

Ineens zie je mogelijkheden ver buiten je normale kennisgebied. Alles is ineens koppelbaar geworden. Alles. Hoe? Door al die verschillende ketens van transacties met elkaar te laten praten. Bitcoin is een simpele blockchain: rechttoe-rechtaan. Nu zijn er ook veel ingewikkeldere blockchains, ketens waar daadwerkelijk computerprogramma’s op uit te voeren zijn. Dat ding heet trouwens Ethereum*, maar de kans is groot dat het nu duizelt. Toch is dit slechts het begin.

Je voelt het al aan: was het eerst heel eigenzinnig en libertair om mee te gaan met de zogenaamde ‘bitcoin-trein’, nu zou het wel eens een kant op kunnen gaan waar geen enkel boek over de staat met supercontrole uit de afgelopen eeuw tegenop kan. Geen geheime dienst, geen regering en geen belastingdienst kan hierop tegen zijn.

Ondanks de voordelen die al die gekoppelde onveranderbare digitale grootboeken in de vorm van blockchains kunnen hebben, vormen ze ook een enorm beangstigend toekomstbeeld. Een simpel, enkelvoudig voorbeeld kan zijn een elektronisch patiëntendossier dat veel voordeel kan hebben bij opslag in een blockchain, namelijk veilig en alleen in te zien als bijvoorbeeld de persoon in kwestie in de buurt is. Maar hoe wis je dan die vervelende soa die er toch ooit in terecht gekomen is? Daar wordt wel over nagedacht, maar de oplossingen zijn nog niet zo eenvoudig en dit is slechts één simpel ding. Wat als elke misstand je zo voor altijd blijft achtervolgen als het nooit echt gewist kan worden?

Nog een stap verder: we gaan naar een wereld waarin elk apparaat met elkaar praat via sensoren en je, gemakzuchtig als je bent als mens, nooit meer hoeft na te denken om een kaartje voor de trein te kopen – sensor a in je smartphone voelt aan dat je op het station bent door sensor b of gewoon via ouderwetse gps – , of om uit te checken – sensor a ‘weet’ dat het op een andere locatie is – of om de kosten voor het parkeren van je fiets te betalen, of om je belastingen op te geven – elke betaling die je ooit deed is namelijk ergens vastgelegd en via het systeem aan elke transactie gekoppeld, of om je identiteit te laten vaststellen in combinatie met je vastgelegde genoom – zo kun je nooit meer per ongeluk ergens zijn. Hoewel ik dus in eerste instantie erg enthousiast was, zijn dit zaken waarvan ik denk: misschien beter om dit niet zomaar te laten gebeuren en hier tijdig discussie over te voeren.

Aan de andere kant is er een wereld te winnen met specifiek gebruik van de techniek. Zo kun je op een eerlijker manier je huis verhuren tijdens de vakantie zonder dat er nog een groot conglomeraat als tussenpersoon vele procenten van je huur opslokt. Een initiatief, Fairbnb, probeert op zo’n manier een verhuur-blockchain op te stellen waardoor buurt, gemeente en huiseigenaar allemaal op positieve wijze kunnen samenwerken met huisverhuur.

Een ander initiatief, Alice uit Engeland, probeert geldstromen van en naar goede doelen inzichtelijk te maken. In dit geval gaat het nog heel specifiek om donaties aan 15 daklozen in Londen voor een pilot-project, maar dat er interesse is voor inzichtelijkheid van geldstromen bij goede doelen staat buiten kijf. Dit zijn er slechts twee. Tik een paar zoekwoorden in Google en je wordt overstelpt met mogelijkheden en ideeën.

Dit zijn slechts peanuts bij wat grote bedrijven, zoals banken, beurzen en een grote hoeveelheid geldschieters in Silicon Valley, investeren in blockchains en aanverwante zaken op plaatsen waar de gewone sterveling het niet kan zien. Zo dook Walmart samen met IBM al op het bijhouden van de kwaliteit van varkensvlees, de Rotterdamse haven wil containers bijhouden en wat al niet meer. Maar ook hele staten proberen zichzelf om te vormen en hun burgers beter vast te leggen via de techniek. Dubai probeert zich hiermee sterk te profileren en in Europa is Estland koploper in het vormen van een technologisch hoogstaande staat.

Voor de buitenwereld is en blijft het op dit moment nog iets waarover je hoort op feestjes: heb je bitcoins? En hoeveel dan? Heb je ether? Heb je Stratis? Steem? ZCash? Verzinmaareeneigenmunt? Zo gaat het aan de buitenkant nog steeds vooral om geld en dat is uiteindelijk ook nodig om ontwikkelaars te betalen.

Het zal nog een turbulente tijd zijn in de zogenaamde crypto-wereld. Of er spelers zullen komen van het formaat Facebook of Google met een dergelijk grip op deze manier van dataverwerking, dat is nog niet duidelijk. Er zijn vermoedens dat dit niet het geval is omdat het netwerk heel anders in elkaar zit.

Stop! Even adem.

Waarom moeten we deze ontwikkeling zo snel mogelijk uit de hoek van de supergeeks en economen trekken? Omdat de maatschappelijke impact enorm zal zijn. Als er alleen maar mensen mee bezig zijn die denken alles met techniek op te lossen zonder naar bijvoorbeeld cultuur te kijken, dan kan dat in de toekomst voor problemen zorgen. Zo is er een bedrijf dat zichzelf de naam “Übermensch” heeft meegegeven. Waar sta je dan in de wereld? Dachten ze echt alleen aan Nietzsche? Of legden ze alleen een link met dat taxibedrijf?

** Opmerking **

Dit artikel schreef ik op 11 juli 2017, zwierf even rond op een redactie maar werd te nerderig bevonden. Uiteindelijk blijft het mijns inziens relevant, alleen je mag een andere bitcoin-prijs invullen. Inmiddels is het aantal munten dat zich richt op privacy overigens sterk aan het groeien. Bij dat soort munten ben je niet zo makkelijk of helemaal niet te volgen zoals in de Bitcoin-blockchain. Zoals gezegd: ontwikkeling gaan snel!

Dit artikel vermijdt bewust het grootste deel van de terminologie die rond blockchains hangt. Het is relevant voor de mensen die er nu echt mee bezig zijn, maar de meesten zullen nooit hoeven weten hoe het werkt. De meesten weten ook niet hoe een auto werkt of hoe een band te plakken. Je moet alleen wel weten wanneer je iets kritisch moet volgen. Bij een platte band is het duidelijk: die moet gerepareerd worden. Bij dit soort processen is dat heel wat lastiger

* inmiddels zijn er meer ‘slimme’ blockchains, zoals NEO en ICON.

Wat je moet weten over de Bitcoin Cash-fork

Wat je moet weten over de Bitcoin Cash-fork

Zit je ‘in’ Bitcoin (BTC), dan heb je misschien stress over de komende hard fork geïnitieerd door Bitmain, een maker van zogenaamde ASICs (application specific integrated chip) en tevens bezitter van een grote mining-pool. De munt die na de hard fork ontstaat, heet Bitcoin Cash of BCC. Voorheen heette het initiatief overigens Bitcoin ABC, extra handig voor de verwarring.

Op moment van schrijven is de werkelijke ondersteuning voor de hard fork overigens klein. De enige miningpool die BCC nu ondersteunt, is de ViaBTC BCC-pool en die heeft een hashrate die niet boven de 0,26 procent van het totale netwerk uitkomt. Viel deze hele zaak niet samen met de eerder aangekondigde soft fork UASF (user activated soft fork), dan was deze fork waarschijnlijk over het hoofd gezien.

Waarom?

De reden dat Bitmain hiermee begon was dat het bedrijf het niet eens was met de koers die bepaald werd door het grootste deel van de ontwikkelaars, mining pools en exchanges met de zogenaamde New York Agreement. Deze verandering had betrekking op een verandering in de Bitcoin-code, namelijk de stap richting SegWit (Segregated Witness) en eind van het jaar de verdubbeling van de grootte van de blokken in de blockchain (van 1 naar 2 megabyte). Daarom besloot Bitmain naar een versie van Bitcoin zonder SegWit te gaan, maar met blokken die maximaal 8MB groot zijn.

Bitcoin Cash-waarde in Bitcoin om 14:01 uur op 31 juli 2017

Op het moment van schrijven is één BCC 0,1 BTC waard in de zogenaamde Futures-markt op ViaBTC. Dit betekent dat de waarde waarop door investeerders gegokt wordt, op dit moment 10 procent is van die van een bitcoin. Wat gaat er dan gebeuren met de waarde van een bitcoin als BCC op 1 augustus 14:20 Centraal Europese tijd gesplit wordt? Dat weet niemand.

Ook is de werkelijke ondersteuning voor BCC nu nog heel laag en ondanks dat Bitmain iets heeft verzonnen om de moeilijkheidsgraad van het vinden van een blok softwarematig aan te passen, kan dit pas nadat één blok op de nu ontstane blockchain van BCC gedolven is. Dat kan dus wel even duren.

‘Ik wil Bicoin én Bitcoin Cash!1!!’

Oké, je hebt bitcoins en wil ook BCC! Dat kan toch? Ja dat kan! De voorgaande uitleg was even nodig. Saai, misschien, maar dan heb je pech.

Ik ga er vanuit dat je bitcoins óf op een eigen wallet hebt staan óf op een online wallet/exchange. Als je bitcoins op een eigen (hardware)wallet hebt staan, dan zit je in principe goed. Maar het is (nog) wel een gecompliceerd verhaal om later BCC in een BCC-wallet te krijgen. Het zou kunnen dat bepaalde wallets een optie krijgen om met een simpel schuifje te switchen tussen de blockchains, maar vooralsnog is dat niet zo.

Als je je coins op een exchange hebt staan, dan moet je echt even checken hoe het met hun ideeën rond de hard fork staat. Een heel bekende en voor velen goed toegankelijke exchange als Coinbase doet niet mee aan een split en geeft hun klanten ook geen BCC. Ze leggen overigens wel netjes uit dat je je bitcoins het beste op een normale wallet kunt zetten als je wel eventueel wil profiteren in de toekomst.

Sommige andere exchanges doen wel mee, maar zijn nog wat vaag over de hoeveelheid BCC je zou krijgen ten opzichte van het aantal BTC dat je bij de betreffende exchange hebt staan. Grote bekende Kraken doet in ieder geval wel mee. Het Nederlandse BL3P (van Bitonic) ondersteunt BCC in eerste instantie niet, maar volgt de ontwikkelingen wel. Net als meerdere exchanges zal het een snapshot maken van alle gebruikers en die in de toekomst eventueel BCC toekennen, maar als je er direct gebruik van wil maken adviseren ook zij het eerst op een eigen wallet te zetten. Voor een volledige lijst, zie ook 99bitcoins.com.

Oké, ik gooi het in een wallet en dan?

Er zijn verschillende wallets, maar de bekendste zijn wellicht Bitcoin QT en Electrum. Bitcoin QT wordt vooral door mensen gebruikt die een full node willen zijn en je moet er dus de hele Bitcoin-blockchain voor downloaden. Niet handig als je snel een eigen wallet wil gebruiken.

Een zogenaamde light wallet bespaart een hoop tijd, zoals Electrum. De ontwikkelaars van Electrum hebben een uitgebreide uitleg neergezet op hun site over hoe BCC te claimen in de toekomst.

De enige manier om je BCC’s te claimen is namelijk door de privésleutel of je seed te importeren in een BCC-wallet. Maar zoals altijd: doe dit niet zomaar. Denk. Na. En lees.

Vanuit Electrum kun je je de seed of ‘zaad’ inzien via het Wallet of Portemonnee-menu. Via datzelfde menu kun je je privésleutels of private keys exporteren. Op die manier kan iedereen die de sleutels ziet je bitcoins stelen.

Dus eerst: verplaats je bitcoins na de fork (1 augustus 2017, 14:20 uur Nederlandse tijd, maar wacht daar sowieso nog een x aantal uur of dag mee zodat het eerste blok van de BCC-chain gedolven is) naar een BCC-portemonnee. Doe dit nadat je al je bitcoins vanuit je wallet hebt verplaatst naar een NIEUWE wallet. Helemaal nieuw aangemaakt, bij Electrum gewoon ‘nieuw/herstel’ om een nieuwe wallet aan te maken met een nieuwe naam.

Pas als al je bitcoins op je nieuwe wallet staan én je 100 procent zeker weet dat je bitcoins in je nieuwe wallet zitten, dan is het balletje naast je transactie groen (dat kan meerdere uren duren, zeker als het druk is!).

Als dit allemaal gebeurd is, kun je het liefst op een andere computer de seed of de private keys importeren in je BCC-wallet.

Scam Galore

Uiteraard proberen minder lieve mensen hier een slaatje uit te slaan. Er worden verschillende BTC-to-BCC-converters aangeboden. Dit zijn scams. Trap er niet in. Samenvattend: zet je bitcoins op een vertrouwde exchange die beide coins gaat ondersteunen (minder veilige optie, maar misschien wel makkelijker) of doe de Electrum-truc.

Maar bij alles: maak backups van je wallet.dat-bestand(en), schrijf je seeds op, bewaar alles offline en stop het in een kluis.

Dan nog een laatste advies: als je alles zelf in de hand wil houden en er niet zo veel ervaring mee hebt, probeer dan eerst met kleine hoeveelheden. Zet 0.001, of ongeveer 2,50 euro, in een nieuwe wallet en test hiermee je acties die je moet ondernemen met seeds en private keys. Ging dat allemaal goed? Veilig gevoel? Ga dan aan het grote werk. En hou in je achterhoofd: als het druk is, kan het soms echt lang duren voor een transactie doorgekomen is. En echt lang kan in de uren lopen, soms zelfs dagen, als je transactiefee te laag is (check bij Bitcoinfees hoe lang het duurt bij een bepaalde hoeveelheid Satoshi’s).

Nog één ding

[update 1 augustus, 8:56] Ik krijg vragen over de blockchain en hoe het kan dat je transacties in de BCC-blockchain blijven bestaan als je je bitcoins in de BTC-blockhain verplaatst (bijvoorbeeld door ze naar een andere Electrum-wallet te sturen na de split). Dat komt doordat alle eerdere transacties op de oude Bitcoin-blockchain plaatsvonden en al die transacties staan dus ook in de BCC-blockchain. Zonder in details te treden: Bitcoin Cash heeft een beveiliging ingebouwd zodat transacties die op de normale Bitcoin-blockchain plaatsvinden, niet ook in het begin op de BCC-chain worden opgenomen. Hierdoor blijven je private keys en de daaraan gekoppelde transacties uit het verleden bestaan.

MtGox, Bitcoins en witwassers: een modern detectiveverhaal

MtGox, Bitcoins en witwassers: een modern detectiveverhaal

Bijna iedereen die ‘in’ bitcoins zat begin 2014 bezat waarschijnlijk ooit munten bij de grootste Bitcoin-exchange tot dan toe: Mt. Gox. Iedereen die nog nooit van Bitcoin had gehoord, wist nu dat er heel veel geld gestolen was bij dat handelshuis, namelijk 850.000 bitcoins, toen zo’n 450 miljoen dollar waard. Een in Japan woonachtige Fransman en eigenaar van Mt. Gox werd verantwoordelijk gehouden. Hij werd opgepakt en een langdurig proces volgde.

“#MtGox #Bitcoin thief arrested in Greece yesterday. Props to all the people who have worked on this incl. @nikuhodai” tweete de eerder genoemde Fransman Mark Karpeles om 18:46 uur woensdagavond, 26 juli 2017.

Niet veel later om 19:52 uur een tweet van WizSec, een Bitcoin Security Specialist die sinds de Mt. Gox-hack bezig was met onderzoek naar de diefstal. “Breaking open the MtGox case (comments on today’s news):” met vervolgens een link naar een blogpost van de firma.

Het hele circus begon allemaal een dag eerder, dinsdag aan het eind van de dag: BTC-e.com, een oude en grote Russische exchange voor heel veel verschillende digitale munten waaronder Bitcoin, had een storing. Het zou gaan om niet-gepland onderhoud, meldde de site in een tweet.

In zijn lange bestaan sinds juli 2011 was BTC-e altijd een vrij grote speler, maar qua uiterlijk bleef het een site zonder innovatie en hij behield al die jaren zijn archaïsche looks. BTC-e had verder een populaire ‘troll-box‘ waar mensen ongegeneerd zin en onzin de wereld in konden slingeren. De eerste 4 jaar had de site veel problemen met DDoS-aanvallen, maar dat leek de afgelopen drie jaar sterk teruggedrongen. Maar goed, ondanks alles: storingen kunnen ontstaan en in eerste instantie wachtten de gebruikers van BTC-e dan ook ‘rustig’ af naar aanleiding van de tweet van het bedrijf.

De volgende ochtend werd het gevoel in Europa toch wat minder. Wat zou er gebeurd kunnen zijn? En omdat elke transactie die ooit op het Bitcoin-netwerk gedaan wordt zichtbaar is, kregen velen op Twitter extra stress: er zouden ruim 66 duizend bitcoins verplaatst zijn sinds het moment dat de exchange uit de lucht ging. Of het om munten uit de virtuele portemonnees van BTC-e ging, was – en is – nog niet bekend.*

Op hetzelfde moment meldde persbureau Reuters dat Alexander Vinnik opgepakt was in Griekenland. De 38-jarige Rus werd verdacht van het witwassen van 4 miljard dollar. De gearresteerde man bleek een van de oprichters van BTC-e.

Dat is wel heel veel toeval. Twitter explodeerde, nou ja, binnen een bepaalde groep. Reddit ging los en fora van bezitters van cryptovaluta deden ook een duit in het zakje. Normale nieuwssites berichtten voornamelijk over een gearresteerde Rus die 4 miljard had witgewassen sinds 2011 door gebruikt te maken van de digitale munt Bitcoin. En daarmee was voor de normalemensenwereld weer even duidelijk dat cryptogeld stout is en iedereen kan weer rustig gaan slapen.

Maar die tijd is voorbij en het is belangrijk hier kennis van te nemen. En dat kennisnemen kan zelfs een stuk interessanter worden doordat WizSec een heel blog wijdt aan het onderzoek; een reconstructie van een misdaad of reeks misdaden.

WizSec windt er geen doekjes om: “Vinnik is onze belangrijkste verdachte bij de Mt. Gox-diefstal (of het witwassen van de opbrengst daarvan). Dit is het resultaat van jaren werk van verschillende onderzoekers die allemaal dezelfde uitkomsten delen. Iedereen moest zijn mond houden om geen verdachten te alarmeren.”

Deze eerste blogpost van WizSec sinds de arrestatie van Vinnik is voornamelijk een samenvatting van wat er tot nu toe gebeurd is, te beginnen bij het eerste debacle bij Mt. Gox dat hiermee te maken heeft in 2011. De privésleutels van een zogenaamde hot wallet waren gestolen. Heel kort uitgelegd: een bitcoinportemonnee van een computer die op internet aangesloten was, was gejat. Dit stelen bestond uit het simpelweg kopiëren van het wallet.dat-bestand. Alsof je een Word-document kopieert en aan een vriend(in) geeft.

Met de kopie konden de dieven ongestoord alle bitcoins binnenkrijgen en gebruiken die naar de aan de wallet.dat gekoppelde bitcoinadressen gestuurd werden zonder dat Mt. Gox het doorhad. In de daaropvolgende jaren werd op die manier steeds een beetje geld in vorm van bitcoins weggesluisd. Deze munten werden naar bitcoinportemonnees beheerd door Vinnik gestuurd. Medio 2013 waren er zo’n 630.000 bitcoins gestolen van Mt. Gox.

1000 USD per bitcoin op 27 november 2013. Saillant detail: BTC-e staat op 912

Maar dat was niet alles. Doordat de sleutels van de wallet.dat gedeeld waren, werden adressen vaker gebruikt en dit zorgde voor fouten binnen de systemen van Mt. Gox waardoor sommige uitgaven door de dief als stortingen bij Mt. Gox gezien werden. Hierdoor vergrootte de min op de balans nog eens met 40.000 bitcoins bij de geplaagde exchange doordat de coins terechtkwamen bij gebruikers van Mt. Gox. Fijntjes schrijft WizSec dat niemand dit blijkbaar even gemeld had.

Nadat de munten in de wallets van Vinnik terechtkwamen, werden de meeste coins doorgesluisd naar BTC-e en vervolgens verkocht of witgewassen. Zo’n 300.000 bitcoins eindigden volgens WizSec bij BTC-e. Andere munten kwamen op andere exchanges terecht. Ook bij Mt. Gox zelf.

De wijze waarop een deel van het kapitaal naar BTC-e verplaatste, namelijk naar interne opslagadressen van BTC-e, wijst op een relatie tussen de exchange en Vinnik. Ook gestolen fondsen van andere diefstallen werden via BTC-e verhandeld.

Uiteindelijk kon Vinnik geïdentificeerd worden als dader bij het witwassen van bitcoins via BTC-e doordat hij een deel van de munten terug naar Mt. Gox had gestuurd. Die Mt. Gox-rekening kon gelinkt worden een online-identiteit ‘WME’ van Vinnik omdat hij op het populaire bitcoinforum ‘Bitcoin Talk’ gewag gemaakt had van munten die van hem gestolen waren.

Hiermee is Vinnek als witwasser geïdentificeerd, maar niet als hacker of dief. WizSec schrijft daarover: “mogelijk heeft hij [Vinnik] goedkope munten van dieven gekocht die aan hem werden aangeboden via een witwasdienst. Hij is hoe dan ook een cruciaal puzzelstukje omdat hij vermoedelijk wist met wie hij handelde en voor wie hij witwaste”.

Het is de hoop van de onderzoekers dat nu ook overige verdachten naar voren zullen komen. Verder beloven de onderzoekers binnenkort meer details vrij te geven over de zaak.

Op het blog staat een bestand met een zogenaamde flow chart van alle relaties tussen de verschillende bitcoinadressen, wat nogmaals duidelijk maakt dat alles wat in de blockchain van Bitcoin staat, gevolgd kan worden.

Update: inmiddels is er een verklaring van het US Department of Justice waarbij zowel Vinnik als BTC-e als crimineel worden weggezet. Wat dit betekent voor niet-witwassende gebruikers van BTC-e is vooralsnog niet duidelijk. De Financial Crimes Enforcement Network (FinCEN) heeft in niet mis te verstane woorden te kennen gegeven dat iedereen die in de VS handelt en niet de juiste papieren heeft, op vervolging kan rekenen: “We will hold accountable foreign-located money transmitters, including virtual currency exchangers, that do business in the United States when they willfully violate U.S. AML laws.”

* althans niet bij het normale publiek, we wachten af…

Gratis geld! Nu! (En waarom je bank verdwijnt)

Gratis geld! Nu! (En waarom je bank verdwijnt)

Zo klonk het jaren geleden in mijn oren: je kon gewoon met je computer gratis geld ‘maken’. Bitcoins heetten die dingen. Hoe het precies werkte, interesseerde me eerst niet zo veel. Toch begon het al snel te kriebelen: dit is meer dan alleen maar goudzoeken.

Het is ergens eind 2011, een rustige tijd van het jaar. Donker, maar er is een lichtpuntje: je kunt zomaar gratis geld maken op je eigen computer! Wel wat vaag, maar toch. Ik downloadde een programmaatje en… Niets. 0.00000000 BTC bleef er staan. Stom. Programma weer verwijderd.

Een jaar later, weer december, weer tijd over. Aha! Dat programmaatje was niet waarmee je geld kon maken, daarvoor had je een ander programma nodig. En jawel, ik zette mijn eerste schreden op het pad van de miners. Ofwel de goudzoekers van onze tijd. Snel ging het niet en een Bitcoin, want daar hebben we het natuurlijk over, was te weinig waard om mijn computer daarvoor drie keer zoveel energie te laten verstoken. Ik wist toen in weken computertijd iets van 2,5 euro, een 0.00nogwat BTC, bij elkaar te sprokkelen.

Nu zijn er misschien een aantal woorden voorbij gekomen die je niet kent: miner, Bitcoin en BTC. Dat is niet erg, want het zijn ook vrij nieuwe woorden. Voor ik ze verder uitdiep, even terug naar mijn gepruts in 2012. Want dat was het. Ik had drie woorden opgevangen: ‘zelf geld maken’, en dat bleek voldoende om me aan te zetten allemaal regels code te kopiëren van internet om zo mijn videokaart (dat ding wat normaal beelden op je beeldscherm tovert) te laten rekenen, aan transacties die gedaan zijn op blokken van de blockchain van Bitcoin.

Mythische bedenker

Maar wat ik deed, dat was me eigenlijk volstrekt onduidelijk. En dat terwijl het toch echt uitgelegd staat in het artikel dat Satoshi Nakamoto, het pseudoniem van de nog steeds onbekende bedenker van Bitcoin, schreef in 2008. De titel van het artikel is: “Bitcoin: A Peer-to-Peer Electronic Cash System“. De eerste zin van dat artikel luidt: ‘Een pure, peer-to-peer-versie van elektronisch contant geld dat online betalingen mogelijk maakt die direct van de ene naar de andere partij gestuurd worden zonder eerst via een financieel instituut te gaan.’

Deze eerste zin is voor de gemiddelde leek, wat praktisch iedereen toen was, lastig om te doorgronden, ondanks dat de woorden op zich niet onbegrijpelijk zijn. Waarom zou je geen financieel instituut meer willen? Behalve dan een enkele libertariër die het liefst alle instituten de nek omdraait. En wat heeft peer-to-peer-technologie ermee te maken, iets wat de meesten alleen kennen van het downloaden van films. Daarna gaat het verder met termen als: ‘digitale handtekeningen’, ‘voorkomen van dubbel-uitgeven’, ‘timestamps’, ‘transacties die gehasht* moeten worden’,  ‘proof-of-work’, ‘langste keten’, ‘cpu-kracht’, ‘aanvallers voor zijn’, ‘nodes*‘, ‘berichten die worden uitgezonden’. Veel terminologie is op zich voor mensen die iets meer met computers doen niet onbekend, maar de combinatie daarvan, daarin zit hem de genialiteit van het Bitcoin-netwerk. Het lost namelijk het ontbreken van een vertrouwde derde partij op en het probleem dat digitale zaken makkelijk gekopieerd kunnen worden, iets wat zeker met elektronisch geld geen overbodige luxe is.

Wat is Bitcoin?

Dan weet je nu wat het is, die Bitcoin en de achterliggende techniek die niet veel later tot blockchain omgedoopt werd: digitaal vertrouwen, dat is het. We stellen ons als mens niet snel de vraag hoe iemand te vertrouwen, als mens weten we hoe dat werkt: je staat naast een ander mens. Die andere persoon geeft je 20 euro. Dan weet je 100 procent zeker dat je die 20 euro hebt gekregen. Dit is heel lastig uit te voeren op internet, maar het is oh zo nodig. Dus in plaats van te vragen hoe het werkt, had ik moeten vragen: welk probleem lost [de] blockchain, of toen nog Bitcoin, op?

‘Bitcoin is geen systeem van krediet, of schuld. Het is ook geen bedrijf of wat dan ook. Het is digitaal contant geld met een eigen waarde zonder dat daar een derde partij voor nodig is. Direct, zonder tussenkomst van anderen.’ Zo legt Andreas Antonopoulos, een van de voorvechters van Bitcoin van het eerste uur, het graag uit in zijn talks. Hij stelt het heel simpel: het wordt steeds moeilijker dingen met contant geld te betalen en tussen elke betaling zit een bedrijf of een keten aan bedrijven. Bij Bitcoin is dat niet het geval. Niemand kan een bitcointransactie tegenhouden. Ook niet als er een regering of bedrijf is die wil dat die transactie niet plaatsvindt om wat voor reden dan ook. Het gaat Antonopoulos in eerste instantie om vrijheid en dat we ons zeer bewust moeten zijn van de vrijheid die we inleveren door ons over te leveren aan zo veel derde partijen die met ons geld omgaan en onze privacy. Partijen die we allemaal vertrouwen, totdat het misgaat of een regime sterk van karakter verandert. En dat dit ook bij ons kan gebeuren, is helaas zeer goed duidelijk geworden met de verkiezing van Trump.

Zo dacht ik zelf dus nog niet na over blockchain in het begin, namelijk het oplossen van de vertrouwenskwestie. Toch was me al snel duidelijk dat het meer was dan geld alleen. Klein voorbeeld: wat ik heel gaaf vond en vind, is dat elke transactie op internet te volgen is. Je kunt elke transactie die ooit gedaan is inzien op de blockchain. Dat is waar ik begon. Dat wilde ik snappen, maar achteraf had dit geen betekenis zonder begrip van online vertrouwen tussen onbekende partijen.

 

De Wiebelende Cijfertjes: Forex Trading Kraken

Fast foward naar nu

Inmiddels zijn we een jaar of vijf verder en hebben honderden ouderwetse bedrijven zich gebogen over de gebruiksmogelijkheden van blockchains. Daarnaast zijn er duizenden nieuwe bedrijven, bedrijfjes en instellingen ontstaan die bezig zijn met blockchains en sommige van die ontwikkelingen zullen uiteindelijk heel belangrijk worden voor ons normale stervelingen. Alles wordt verbonden. Alles.

Laat dit rustig op je inwerken. Alles is toch al verbonden? Ja, heel veel is al verbonden en met het Internet of Things wordt dat steeds meer. Maar de ijskast laten betalen aan de supermarkt vergt nog heel wat stappen, al te beginnen in welk land je woont, welke stad, welke supermarkt je gebruikt, wat voor betalingen die accepteert, etc. etc. Via blockchaintechnologie, ja ik gooi hem er gewoon in, kan dat in de toekomst zonder gedoe. De hele transactie, dus ook de boodschappen zelf, kunnen eraan gekoppeld worden. En die weer aan andere benodigde transacties, zoals directe verrekening van btw en accijns. De grootgrutter hoeft de btw-boekhouding niet meer te doen, dat gaat rechtstreeks naar de schatkist. En niet alleen dat, stel de parkeertijd van de zelfrijdende bestelbus die de goederen bezorgt kan zo bijgehouden worden om vervolgens via een microtransactie naar de gemeente parkeergeld te betalen. Ah, de gemeente. En het rijk. En wat al niet meer. Alles is in die zin te automatiseren en dat klinkt sommigen misschien als muziek in de oren: niet meer zelf nadenken, alles door het systeem laten doen.

Maar het idee van ‘geen banken meer nodig om iemand via internet te betalen, alsof je cash gebruikt’, wordt zo wel heel snel overboord gegooid. De mens is dan überhaupt niet meer nodig voor transacties. Zo kun je zelfs volledig autonome bedrijven oprichten waar naderhand geen mens meer aan te pas komt. Dat zorgde tot nu toe overigens voor een paar grote zeperds, maar het kán.

Ponzi’s en louche zaakjes

Als ik dit zo opschrijf, begrijp ik heel goed waarom ik niet begreep waarom het zo interessant was. Wel voelde ik een bepaalde kriebel, iets in je achterhoofd dat aangeeft: hier is iets mee. De meesten in mijn omgeving vonden dat ik naar een ouderwetse Ponzi aan het kijken was, ofwel klinkklare oplichting. Mensen associeerden Bitcoin met duistere zaakjes en daarmee was de kous af. Pas veel later kwam ik in contact met mensen die er dieper inzaten en ook echt met bepaalde toepassingen bezig waren die heel veel verder gingen dan hopen of je Bitcoin of vergelijkbare cryptomunt meer geld waard werd.

En toch wist nooit iemand uit te leggen waarom dat idee van die blockchain zo ontzettend ingenieus en interessant is. Dat lag ook zeker aan het feit dat ik nooit de goede vraag stelde, maar alleen de eerder genoemde  ‘hoe werkt het’-vraag. Dat laatste was misschien ook niet zo gek. In die begintijd sprak ik nooit met mensen die de waaromvraag nog moesten stellen. Ik vermoed zelfs dat velen daar eigenlijk niet zo mee bezig waren. Het was dan ook een turbulente tijd met bijzonder interessante types, soms zelf met ruzies die tot ouderwets handgemeen leidden.

Nu we de waaromvraag beantwoord hebben, komt de volgende stap: het begrijpen hoe diep dit op onze levens kan ingrijpen. Begrijp me niet verkeerd: ik denk dat er heel veel praktische kanten zitten aan het gebruik van deze technologie en afgeleiden daarvan. Wel maak ik me zorgen om de gretigheid waarmee bepaalde regeringen de technologie omarmen. Estland was er vroeg mee, maar nu wil Dubai als eerste een volledig op de blockchain gebaseerd systeem hebben om het land te besturen. Laten we uitgaan van nobele intenties, maar met even verder denken kan het aardig grimmig worden.

Toekomst

Voordat iedereen nu bang wordt voor blockchaintechnologie: laten we vooral in gesprek blijven over wat we zien als wellicht mooie ideeën en plannen en wat niet. Bitcoin werd bedacht om transparant te zijn en als we in die gedachte verder gaan, dan kan een idee met voldoende openheid veel praktische voordelen opleveren.

Zo is er een bedrijf in Nederland dat huizen koopt met meerdere eigenaren en vervolgens verhuurt en de huurpenningen verdeelt onder de verschillende huiseigenaren. Er zijn vergevorderde plannen om journalisten via een bepaalde blockchain veiliger hun werk te laten doen in landen waar het niet zo nauw genomen wordt met censuur en erger. Of het idee om donaties aan daklozen te doen via een blockchain zodat de donateurs weten dat het geld niet aan de strijkstok blijft hangen maar terechtkomt bij de mensen waar het voor bedoeld is. Of voor een eerlijkere verdeling van voedsel. Of een veiliger internet-of-things. Of een betere afhandeling van rechten van musici en andere rechthebbenden. Of worden er een soort van banken opgericht waarbij iedereen een rekeningnummer kan aanmaken. Iedereen, zonder dat je daar iets van legitimatie voor nodig hebt. Direct. En je kunt ook nog wisselen tussen allerlei munten en ‘normale’ valuta. Ja, het gaat best rap.

Maar eerlijk is eerlijk: lang niet alles moet in een blockchain gepropt worden. Nu is de tijd te experimenteren en fouten te maken. En die worden gemaakt. Veel, heel veel. Maar in mijn ogen: liever nu dan als we alles er zomaar klakkeloos mee op willen lossen.

* Hash: toegevoegd aan Dikke Van Dale in 2009
* Node: voorlopig toegevoegd aan Dikke Van Dale 2017

Het ontstaan van een nieuw soort ‘geldmachines’: de ICO

Het ontstaan van een nieuw soort ‘geldmachines’: de ICO

Met cryptovaluta’s ontstond veel nieuwe bedrijvigheid op internet. Via ingenieuze netwerken kunnen gebruikers geld maken door te ‘minen’ of door te handelen of er gewoon mee te sparen. Bitcoin was de eerste. Na vele andere cryptovaluta’s of alt coins kwam enkele jaren later een soort Bitcoin 2.0 voorbij, namelijk Ethereum. Die laatste is een platform met een blockchain, de achterliggende techniek van onder andere Bitcoin, waar meer op kan dan op de tot dan toe ontwikkelde blockchains.

De ‘spelletjes’ die op de Ethereum-blockchain gespeeld kunnen worden zijn ingewikkelder, tot complete, zij het simpele, computerprogramma’s. Sinds enkele maanden is er daarom een nieuw spel: het uitbrengen in eigen beheer van een eigen munt of token door nieuwe bedrijfjes waarmee ze investeringsgeld binnen willen halen. Dit kunnen ze doen door een eigen blockchain te bouwen, maar het kan ook heel makkelijk bovenop de Ethereum-blockchain. Dat laatste is sinds enige tijd heel populair en maakt sommigen in één klap wel erg vermogend (al was investeren in Ether en een jaartje wachten misschien nog wel slimmer). Dit systeem heet een initial coin offering of ICO, ergens vergelijkbaar met een IPO, ofwel initial public offering of beursintroductie in het Nederlands.

Een ICO is in eerste instantie niets anders dan een manier om geld op te halen met een cryptotoken die in de nabije toekomst uitgegeven zal worden. Aan het bedrijf of de groep die de nieuwe token of munt introduceert, wordt een hoeveelheid aan meer gebruikelijke crypto’s met relatief stabiele tegenwaarde in fiat geld gedoneerd. De gulle gever krijgt hier geen aandelen voor maar slechts tokens die een bepaalde waarde vertegenwoordigen. De gever krijgt die tokens door te investeren via Bitcoin, Ether of welke andere munt de ICO-aanbieder ook maar wil accepteren.

De eerste keer dat ik de term ICO hoorde, is vermoedelijk iets voor de ICO van het Wings-platform geweest, in november 2016. Wings is een platform om te voorspellen hoeveel een ICO vermoedelijk op zal brengen, ook wel prediction market. Hierdoor kunnen de ‘voorspellers’ weer geld verdienen doordat een deel van de opbrengst van de ICO wordt uitgekeerd aan, jawel de beste voorspellers. De gebruikers van het platform worden geacht informatie in te winnen over de projecten waar ze een hoeveelheid Wings-tokens aanhangen en de gedachte is dat de mediaan van het geheel een goede voorspeller is van wat de betreffende ICO op zal brengen.

Op dit moment betekent dat: alles wat maar mogelijk is. De meeste ICO’s hebben een verborgen of bekend maximum met betrekking tot de maximale hoeveelheid te investeren geld of cryptovaluta, zoals Bitcoin, Ether of dollar en op dit moment wordt dat bij goed onderbouwde munten vaak gehaald.

Wat is nou het lastige van deze materie? Waarom moeten investeerders hiervan op de hoogte zijn? Om de doodsimpele reden dat het potentieel interessant kan zijn, maar ook om de valkuilen in te zien. Dat laatste is misschien wel van een groter belang voor de mensen met briljante ideeën die op een dergelijke manier hun op een blockchain gebaseerde techniek aan de man willen brengen.

Het is lastig een hoofdreden aan te wijzen waarom er zo’n enorme interesse in ICO’s is op dit moment. Een eerste grote ICO, maar toen wist ik nog niet van dat woord, werd medio 2016 gehouden met het The DAO-platform. Kort gezegd moest dat een investeringsplatform worden waarbij investeerders zelf konden aanwijzen waar geld in de vorm van die specifieke munt naartoe moest. Helaas zat er een fout in het ‘smart contract’ of computerprogramma wat op de Ethereum-blockchain draaide, waardoor er heel veel geld gestolen kon worden van de investeerders. Voor een uitleg van wat daar gebeurde, verwijs ik naar een achtergrondartikel op Tweakers. Op dat moment was Ether iets van 12 euro per stuk waard om even bijna de 20 euro aan te tikken. Daarna kelderde dat weer een eind naar beneden om in januari van 2017 ergens de 7,50 euro aan te tikken.

Om de bekende onduidelijke redenen van de crypto-wereld (pun intended) steeg de tegenwaarde van Ether ten opzichte van de Euro zeer sterk in 2017. In mei werd ruim boven de 300 euro per munt afgetikt. Ook Bitcoin maakte in dezelfde tijd een enorme stijging door en vele andere alt-coins deden datzelfde. Prachtig natuurlijk: je investeerde in een ICO met je Ether, de nieuwe munt ‘Pietjes Prachtige Munt’ wordt voor een laag bedrag verkocht en enkele weken later is die ineens zes keer over de kop en verkopen maar.

Volledig ongereguleerd kunnen allerlei vroeg-rijke bitcoinmiljonairs (en ethermiljonairs, etc.) hun crypto’s ergens anders kwijt zonder hun nieuwe rijkdom aan wat voor belastingdienst dan ook op te hoeven geven door het in te wisselen in fiat pecunia (overigens verwacht de Nederlandse belastingdienst dat bezitters van cryptovaluta het equivalent van de munt op 1 januari opgeven als bezit). Of mensen die een gokje willen wagen kunnen met hun spaarcentjes aan de slag zonder dat ze eerst bij een investeringsbank langs hoeven met hun paspoort of wat dan ook. Heerlijk ongereguleerd, al verwacht iedereen ‘in het wereldje’ dat er op den duur ergens regulering vandaan zal komen. Op dit moment zorgt het vooral voor heel veel copy-cats en een enkele, wel nuttige innovatie.

Toch zit er een mooie kant aan deze nieuwe goudkoorts in dit onbekende ‘wilde westen’. Stel je hebt een briljant plan voor een bepaalde invulling van blockchain-technologie en daar heb je na een tijd ploeteren echt een goed uitgewerkt idee voor. Helemaal uitgedacht met een tijdspad en vermoedelijk een white paper waarmee je je legitimiteit wil aantonen.

Nu moet het echt gebeuren: je hebt programmeurs nodig, liefst ook nog wat mensen die iets anders kunnen dan in code denken, er is geld voor apparatuur nodig, etc. Wil je een paar jaar vooruit plannen zonder dat je daadwerkelijk omzet verwacht te draaien, dan is daar wel wat kapitaal voor nodig. Hoe doe je dat? Even naar een zogenaamde venture capitalist stappen in een investeringsronde is niet heel makkelijk. Zeker niet als je hele ecosysteem ook nog open source by design is. Zie maar geld los te peuteren. Dat is dus nu wél te doen bínnen het eigen ecosysteem van cryptovaluta’s.

En dan is er nog een voordeel: de mensen die geld investeren, krijgen geen andelen in je bedrijf. De investeerder krijgt slechts digitale tokens of crypto-geld. Interessant genoeg zijn die tokens vaak ook weer te gebruiken om diensten van de dienst te gebruiken (veel diensten binnen die zogenaamde gedecentraliseerde applicaties of dApps functioneren door de specifieke tokens). Als de tokens eenmaal in bezit zijn, kunnen ze ook weer verhandeld worden buiten het ecosysteem van die dApps, juist omdat ze weer geen aandeel representeren in zo’n bedrijf.

Laat dit allemaal rustig bezinken. Het is pas het allereerste begin, al zal het grootste deel van de basis nu al uitgedacht worden. Zelf hoop ik dat ook andersoortige projecten, zoals meer goededoelenprojecten of projecten die juist zoveel baat hebben bij de vrijheid die het huidige blockchainecosysteem biedt(afhankelijk van welke je gebruikt of zelf maakt natuurlijk), niet volledig zullen onder sneeuwen in deze ‘Gold Rush’.

Gedenkwaardige ICO’s (alle bedragen zijn equivalenten van dat moment in dollars, bijvoorbeeld: 1 bitcoin was toen 250 dollar waard; 300.000 bitcoin opgehaald x 250 = 75 miljoen dollar):

Ethereum (1 bitcoin was goed voor 2000 ether, juli 2014): > 15 miljoen dollar

The DAO (afhankelijk moment van kopen, mei 2016: 1 ether was goed voor 100 DAO: ~ 130 miljoen dollar)

Bancor (draait op Ethereum, 12 juni 2017, door vastlopen netwerk liep de ICO 3 uur in plaats van te stoppen na de maximale cap en werd 153 miljoen dollar opgehaald met 396.720 ether)

Zie voor een overzicht van de meeste ICO’s dit Screenshot van Smith & Crown op 13 juli 2017, een adviesbureau rond crypto’s.

disclaimer: dit is geen beleggingsadvies. Zelf heb ik geen grote belangen in welke cryptovaluta dan ook, al is het onmogelijk de systemen te doorgronden zonder er zelf mee te spelen. Ook ben ik op moment van schrijven niet gelieerd aan een bedrijf dat zich actief bezighoudt met blockchain-gebaseerde technologie.

Bitcoin naast pin op locatie

Bitcoin naast pin op locatie

Onlangs stond ik ‘s ochtends bij een pop-up-koffie-ontbijt-en-lunch-tentje. Ai, geen contanten bij me. Pinnen dan. Helaas, tijdelijk buiten gebruik.

“Je kunt het wel overmaken!” zegt het meisje achter de toonbank. Prima, maar dan heb ik wel een e.dentifier nodig. “Die heb ik hier voor je.” Ik pak de pasjeslezer aan en vul de gegevens van de rekening van de uitbater in op mijn mobiele bank-app. Nieuw rekeningnummer, dus eerst een code invullen. Hm, de e.dentifier heeft duidelijk zijn beste tijd al gehad hier, op dit winderige en zanderige stukje Amsterdam. Met wat moeite krijg ik er toch een code uit. Hop, de twee euro vijftig is voldaan.

Waarom is dit van belang? Het is weer festivalseizoen. Overal staan weer pop-up-winkeltjes en -barretjes waar mensen willen betalen. Een pin-apparaat kost geld en alleen cash is vaak niet handig. Slechts een smartphone en een app zijn nodig et voilà: bitcoins accepteren was nooit eenvoudiger.

Na het laten zien van de betaling op mijn app, pak ik de koffie en ga zitten. Het IJ, Amsterdam Noord, het Centraal Station. Allemaal prachtig, zo’n ochtendplaatje. Toch blijft er iets knagen. Wat een gedoe toch altijd met die mobiele pinstations. Altijd wat. Tja, misschien moet je ook gewoon contanten bij je hebben, maar waar stop je die in zo’n pasjesportemonnee. Meestal prop ik het ergens in een broekzak en hoop dat ik de boel niet verlies.

Mijn koffie is op. Ik pak de kop-en-schotel en loop terug naar de verkoopstal. “Zeg, heb je wel eens gehoord van bitcoin?” vraag ik. Nee, dat had ze niet of.. heel misschien, maar dan heel vaag. Dit wordt lastig. “Je kunt dus heel makkelijk, zonder moeite een app op je telefoon of tablet installeren waarmee je die dingen kunt accepteren en er zijn zelfs bedrijfjes die de ontvangen bitcoins direct omzetten in euro’s,” leg ik uit. Dat is al drie stappen te ver. De pont komt, hoe leg ik nou in drie zinnen uit hoe het werkt? Eigenlijk hoeft ze dat niet eens te weten, alleen dát het werkt.

Een paar dagen later ben ik er weer. Ze heeft er het een en ander over gelezen. Wel interessant. Maar de pin doet het weer. Ik hang mijn pasje erboven. “Oh nee, het is wel een nieuw apparaat, maar contactloos doet het niet op de een of andere manier,” zegt ze. Ach, het is ook altijd wat.

Het accepteren van bitcoins of soms zelfs meerdere elektronische cryptovaluta is eigenlijk best makkelijk, zeker in Nederland waar het mogelijk is via verschillende aanbieders met iDeal bitcoins aan te schaffen. In sommige steden zijn zelfs automaten waar contanten in bitcoins gewisseld kunnen worden. Het handige van verschillende aanbieders die zich echt op winkeliers richten, is dat alle of een deel van de bitcoins direct in euro’s op een bankrekening gestort kunnen worden, zo heeft de uitbater geen last van schommelingen in de wisselkoers, al wordt ook aan dat probleem gewerkt.*

In Nederland zijn onder andere bitkassa, bitonic, bitstraat en bitmymoney, bitpay en coinbase gespecialiseerd in faciliteiten voor winkeliers.**


* Ondanks dat bitcoins aan elkaar overmaken voor de eindgebruiker heel makkelijk is, staan cryptovaluta nog in de kinderschoenen. De verschillende apps werken over het algemeen goed, maar zonder internetverbinding ben je nergens. Ontwikkelingen gaan ook heel snel, er zijn zelfs al bedrijven die proberen de tegenwaarde stabiel op te slaan in de blockchain, zoals Tether.  Verwacht ook vooral geen wonderen, denk aan hoe internet er in 1994 bijlag.
** wellicht zijn er meer, laat dat graag weten in de comments