HowTo: walk or cycle in Amsterdam*, a tourist guide

HowTo: walk or cycle in Amsterdam*, a tourist guide

The rules of thumb are pretty simple:
Walk
  • If you want to cross a street, start walking, but do not change speed or direction. The Dutch cyclist will always try not to hit to avoid you. The cyclist cannot avoid you when you stop at once in the middle of the street because you got scared. Now the trajectory which was formed beforehand in the cyclist’s brain, is wrong and the cyclist may hit you after all.
  • If you look up to admire the beauty of the canal houses, do not fall of the pavement (many do, true!).
  • Do not walk on the road, this is the part of the street which usually contains Dutch clinkers in older cities, including motor traffic (a few cars, a lorry here and there, some scooters and cyclists)
Cycle
  • You’re a tourist. You know nothing of the Dutch unwritten rules of cycling. Don’t try to act like your Dutch, which means: when Dutchies cycle in the opposite direction on a cycling path (which is not allowed) they do it because they can. When you try to cycle in the opposite direction, you usually don’t do it the right way. And explaining ‘the right way’ is just not possible.
  • Cycling on the pavement is often done by Dutchies, but – apart from the fact that it’s pretty annoying – this is not allowed either. You’ll never learn to do it the ‘right’ way (personally I dislike pavement-bikers very much, unless I do it myself)
  • If you rented an airbnb-like place or stay at a friends house and you’re allowed to use the beaten up Dutch bikes, please add a red flag or something telling Dutch road users you’re a tourist. Remember, you’re in disguise now. Rental bikes say: this is someone who probably hardly ever cycles. Keep distance, maybe ring your bell.
  • You should Not ring the bell. It’s for warning signals only, not a toy (which means: when you’re in a scary situation, ring it!)
From left to middle: pannier, front racks, front basket, child seat,
From left to middle: pannier, front racks, front basket, child seat,

Well, that was quite a list. How to lock your bike and other stuff will probably be explained by your bike rental shop.

Why those ‘rules’? It’s fairly simple. When I cycle through the stunningly beautiful city centre of Amsterdam I cycle pretty fast. I can’t help it. My daily regular cycling schedule to and from the office totals at least 11 kilometres**. Any other one way cycling trip usually adds about 5 km to that amount (so if I go and have a drink in the city, I’ve cycled about 21 km that day). Not only when the Sun is shining or when there is a pretty strong breeze. No, everyday. Sun, rain, snow, cold, warm, dark, light, dusk or dawn. It doesn’t make a difference.

But then, always around: tourists. During the holiday season they are as ubiquitous as the bikes. Hopefully this blog helped you understand how the local cyclist feels and thinks and keep you out of trouble!

Have a pleasant stay!

* Or any other city with many cyclists
** Miles, miles. Please! The US, Birma and Libya use the Imperial System. The rest uses SI (France: Système international d’unités) or International System of Units. OK, one time and one only: 11 km = 6.835 miles.

 

Pand op de hoek

Pand op de hoek

image

Dit pand waar sinds 1985 een van de grootste Amsterdamse boekhandels huist, moet nodig een opknapbeurt krijgen. Om te beginnen de ramen en kozijnen. Wat er ook inkomt, de meesten hopen op ‘iets met boeken’, kunststof kozijnen met spiegelglas zijn nooit mooi geweest. Hierdoor stoot het eerder bezoekers af dan dat het mensen aantrekt. Zeker mensen die niet bekend zijn met de inhoud. Zeer spijtig.

Voorstel: ‘iets met boeken’ heeft tegenwoordig waarschijnlijk ook ‘iets met horeca’ nodig. Herstel de oude luister door de kozijnen en ramen te vervangen en maak ‘iets met horeca’ op de derde en vierde verdieping, aan het raam. Alles wat met boeken te maken heeft, heeft geen daglicht nodig, dus plaats dat in het deel zonder uitzicht (niet per se zonder daglicht).

Een schitterend uitzicht op de Herengracht en de Leidsestraat vanaf de vierde verdieping. Dat deel wordt nu (voor zover mij bekend) gebruikt voor kantoren en opslag. Daar valt heel wat uit te halen. Het hoeft zelfs helemaal niet allemaal horeca te zijn. Je kunt er nissen creëren waar mensen een boek kunnen lezen. Je kunt consoles neerzetten waarmee de knieperds of de praktische mens een scan kan maken van een streepjescode om zo direct de elektronische versie van het boek te kopen.. Nou ja, noem maar op.

Laten we hopen dat er niet nummer honderdmiljoen van een of andere bekende, saaie keten in komt. Slechts de toekomst en een zak met geld kunnen dat bepalen…

Edit: op 18 maart 2014 werden verscheidene Polare-winkels door Novamedia overgenomen. De winkels gaan weer onder de oude namen verder, in Amsterdam wordt Polare dus weer Scheltema.

Hét probleem met de stadsfiets(er)

Hét probleem met de stadsfiets(er)

De stadsfiets is de stad ontgroeid. Hij of zij is te groot. Vooral de voorgevel is kolossaal. De fiets past niet meer in een rek en ook niet meer op het pad. De stadsfiets is een monsterlijk gedrocht.

Vooral het vrouwelijk deel van de Amsterdamse bewoners binnen de ring maakt zich er schuldig aan. Een rugtas? Een fietstas? Nee, dat hoort niet bij het muntwater-cappuccino-lurkend-yoga-end deel der stadsnatie. Je slot om de zadelpen wikkelen is ook niet meer van deze tijd: in de bak ermee! En ook nog fijn fietsend telefoneren, wat het geheel met die onmogelijke hutkoffer voorop nog instabieler maakt.

Vergeet ook niet de duo’s op de vrij smalle vrijliggende fietspaden. Gezellig beppend naast elkaar (m/v) met zo’n leuk roze of zwart ding op dezelfde hoogte naast elkaar. Toch al enkele keren haast mis zien gaan met een hoop gegiechel. Tot de winter de straten weer lekker glad maakt…

Begrijp me overigens niet verkeerd: de fiets is de meest haalbare redding voor veel grote steden, maar laten we dan in ieder geval het goede voorbeeld geven en intelligente oplossingen verzinnen.

Waar ging het mis? Bij het afschaffen van bepaalde wet- en regelgeving rond de fiets begin jaren ’90? Toen de mountainbike eerst nog illegaal zonder wit achterspatbord op de openbare weg verscheen? Neen, wetten rond maximale breedte zijn er wel, maar niet zeer specifiek. Dat is maar goed ook, er zijn namelijk genoeg mensen die wél extra ruimte nodig hebben. Iets met kinderen of bepaalde beroepen.

Het gaat dus mis bij het hardnekkig überindividualisme: “Ik heb een fiets en ik moet álles mogen met mijn fiets, ongeacht hoe en wat en of ik anderen daarmee tot last ben. Ik ben Ik.”

En ze zijn tot last: eerst waren het enkele fietsen-met-bakjes-voorop, nu zijn daar allerhande varianten bijgekomen, waarvan de meesten steunen op een zeer brede voorbagagedrager die, in tegenstelling tot de ‘ouderwetse’ voorbagagedrager, onmogelijk in een normaal fietsenrek past. Als dan een paar van die fietsen het rek bevolken, past de rest er niet meer bij. Read more

Parool: “Tijd voor een handige stadsfiets”

Parool: “Tijd voor een handige stadsfiets”

Artikel Parool 3 september 2013
Artikel Parool 3 september 2013

Vandaag verscheen in het Parool een stuk van mijn hand over de stadfietser en de door hem (m/v) gebruikte stadsfiets. Ingegeven door een al misschien wel jarenlange steeds verder oplopende ergernis, kroop ik afgelopen week in de pen om daadwerkelijk het papier op te zoeken voor mijn mening in plaats van in een blog of een rant op Facebook, Twitter of een van die andere online babbelboxen.

Uiteraard vertel ik hier niet bij dat enkele (=2) van mijn buren hun fiets over het algemeen keurig buiten het rek parkeren. Ook niet dat er mensen zijn die afneembare mandjes hebben en ook niet dat er enkele merken in het recente verleden zijn begonnen met wél handige stadsfietsen.

Links een vooraanzicht, midden en rechts bovenaanzichten met resp. de maten in centimeters.
Links een vooraanzicht, midden en rechts bovenaanzichten met resp. de maten in centimeters.

Een van die merken was bijvoorbeeld VANMOOF, maar helaas begonnen die ook een tijdje terug met het leveren van accessoires in de vorm van.. jawel een bakje voorop. Allerhande andere populaire, technisch gezien ranke fietsen, zoals fixies en vergelijkbare vintage racefietsdingetjes, zijn ook niet erg groot natuurlijk maar niet erg gebruiksvriendelijk voor de gemiddelde fietser.

Verder speel ik nogal op de man met een bepaald type vrouw. En als je erop let zie je inderdaad meer vrouwen met oversized fietsen. Toch is er één ding wat het extra vervelend maakt: vrouwen lijken wel altijd. ALTIJD. te bellen. Telefoon in de hand en stuur in de andere. Dat maakt het misschien een graadje erger dan de meeste mannen met een bakkie voorop..

Knie

Wandel een rondje langs het Jaagpad richting Nieuwe Meer. Kijkt uit over het water terwijl de avond valt. Als het kouder wordt, loop je terug via het IJsbaanpad langs de Pissende Man aan de rand van de velden van voetbalclub Arsenal. Dan de tramremise. Het Olympisch Stadion al weer gepasseerd. Vervolg je weg langs de Schinkelkade richting een café voor een glas. Voordat je er bent hoor je een schreeuw.

“AAAAUUwwauauwaaaahuw!”

Een oude vrouw ligt op de grond. Haar knie is verdraaid. Half over haar plastic Dirk-tassen. Daar ligt ze met haar vaalroze jas.

“Help me toch! Auauw”

Een dame springt van haar fiets en pakt haar arm. De andere arm pak ik. Geld rolt uit haar jaszak. Een derde schiet te hulp. Langzaam trekken we haar overeind. Ze staat weer.

Of we haar thuis kunnen brengen. Gewoon, voor vijf euro, kunnen we een pakje sigaretten voor halen. Ze woont vlak bij aan de overkant op één hoog. Het is toch allemaal wat. Drie mensen die haar helpen. Alles komt altijd in drie zegt ze. Zo de Derde Wereldoorlog… Heel gezellig. Vroeger was ze verpleegster, echt geen vijf euro? Ook werkte ze bij Krasnaplosky in het hotel daar waar ze vijfduizend gulden kreeg omdat ze zo mooi was van een Iraanse diplomaat die toch al wel heel veel vrouwen had. Ze kreeg tot wel veertig huwelijksaanzoeken vroeger. Maar alles komt goed want ze is Katholiek. En ze is leeuwin en geboren op zondag. Dit brengt geluk zegt ze. Dat geld lag daar een jaar op haar te wachten. Toen knipten ze het maar doormidden. Euro’s waren er toen nog niet. Toen, ach, één hoog ja, nee, daar kom ik zelf wel, echt, geen probleem. Wat zijn jullie toch lieverds. Echt geen vijf euro voor een pakje sigaretten?