Pracht van Carthago in Leids RMO

Pracht van Carthago in Leids RMO

Carthago RMO Leiden

Meer foto’s op Flickr

Het Rijksmuseum van Oudheden in Leiden opende donderdag 27 november een nieuwe tentoonstelling over de antieke havenstad ‘Carthago‘ in het huidige Tunesië. Dat land heeft er ook belang bij: het wil onder andere van het imago ‘zon, zee en strand’ af.* Begrijpelijk, cultuurtoeristen brengen een stuk meer op, zo weten we in Amsterdam.

De tentoonstellingsruimte ontsluit zich aan de bezoeker in de ronde vorm van de oude haven van Carthago. De haven kon in de hoogtijdagen 170 schepen herbergen en huisvestte een droogdok in het cirkelvormige centrum. In het hedendaagse Tunis is het ronde deel een plein met een kleine tempel.

De opzet van de tentoonstelling is stratigrafisch, ofwel de oudste vondsten liggen op de benedenverdieping. Navraag leerde dat er heel wat gepuzzeld was van te voren of de tentoonstelling chronologisch, thematisch of misschien op nog andere wijze ingericht moest worden. Gelukkig werd dat chronologisch, zeker voor iemand die de geschiedenis misschien niet kent.

Toch was chronologisch niet per se makkelijk, iets dat vooral komt door de kleine hoeveelheid overgebleven fysieke voorwerpen van voor de Eerste Punische Oorlog (264-241 v.Chr.). Om ook beeld bij dit verhaal te maken, gebruikten de tentoonstellingsmakers beelden aan de hand van Europese, vaak negentiende eeuwse voorstellingen, beschrijvingen en schetsen.

De objecten komen onder andere uit het museum zelf, maar er staan verschillende topstukken uit het Musée National du Bardo en Musée National de Carthage uit Tunis, uit het Parijse Louvre, uit het Londense British Museum en verschillende andere Nederlandse musea.

We krijgen een introductie over de Nederlandse militair ingenieur Jean-Émile Humbert (1771-1839) die in 1796 in Tunesië aankwam. Hij zou de vestingwerken moderniseren, maar daarnaast was hij amateur-archeoloog. Humbert verzamelde veel Punische en Romeinse oudheden en verscheepte die met toestemming naar Nederland.

Carthago RMO Leiden

Schetsboeken van de Engelse Lord Byron (1788-1824) liggen in de tentoonstellingsruimte. Deze Engelse poëet vereeuwigde het vroeg 19de eeuwse Tunesië op zijn reizen.

Via videopresentaties worden de locaties met de huidige stand van zaken ter plaatse vergeleken. Prettig, vooral omdat ik er zelf nooit geweest ben.

Veel voorwerpen komen uit graven, iets wat niet heel vreemd is. Zo liggen er rituele scheermessen: men moest ten slotte schoon en rein over naar de nadere zijde.

In het midden van de eerste ruimte ligt volgens conservator Pieter ter Keurs de allermooiste sarcofaag(deksel) uit de 4de eeuw voor Christus die er bestaat. Het is inderdaad een schitterend werk. Leiden kreeg de dame in bruikleen, in het museum in Tunis ligt de heer. De sarcofaag laat al zien dat de stad een smeltkroes van culturen geweest moet zijn. Het marmer kwam uit Griekenland en werd waarschijnlijk door een Griek bewerkt. Het bevat Egyptische elementen, maar ook Etruskische.

Carthago RMO Leiden

De rijke elite liet veel na. Dat stukje rijkdom spreidt het museum ook ten toon.

Carthago RMO Leiden

Aan het eind van de zaal, ligt een bijzonder stuk: een Punische scheepsram, slechts vier jaar geleden opgevist en mét gebruikssporen. De ram wordt omlijst door een tekening die de verbeelding moet helpen een beeld te krijgen bij het type schip waar de ram aan vast zat.

Carthago RMO Leiden
Het Punisch harnas uit de 3de of 2de eeuw v.Chr. sluit de eerste zaal af.

De zaal op de tweede verdieping heeft eenzelfde opzet en vertelt het verhaal van de Romeinen tot aan de komst van de christelijke tijd. Vooral de vermenging van culturen wordt duidelijk in de verschillende sculpturen.

Naast de schitterende marmeren beelden uit Romeins Carthago, zijn ook bronzen en marmeren beelden van een in 125 v.Chr. gezonken schip te zien.

Carthago RMO Leiden

Deze bijzondere vondst bestaat uit beelden geproduceerd in Griekenland met bestemming Italië. Het schip was waarschijnlijk door een storm afgedreven en zonk bij een plaatsje zo’n zestig kilometer van Tunis. De schat werd in 1907 ontdekt door Griekse sponsduikers.

Carthago RMO Leiden

Een heerlijk tentoonstellingsonderdeel, vooral omdat het zo onverwacht is: het grootste gedeelte van de bronzen uit welke tijd dan ook, werd in de loop der eeuwen omgesmolten…

Tegenover dit bronzen geweld staan nog vier prachtige marmeren beelden. Dat deze nog zo gaaf zijn, hebben we te danken aan mensen die ze tijdig wisten te verstoppen voor de beeldenstorm van de christenen.

Carthago RMO Leiden

Na nog wat aandacht voor de vroeg-christelijke tijd, sluit de tentoonstelling met een replica van een mozaïek ‘La dame de Carthage’. De replica is een geschenk van het Institut Nationale du Patrimoine uit Tunis.

Carthago RMO Leiden

*en natuurlijk dat het er gevaarlijk zou zijn

Als er iets technisch of historisch niet klopt, laat dat dan graag weten via de mail of in de comments, dan zet ik het recht

Rijksmuseum van Oudheden toont pracht van Carthago

Rijksmuseum van Oudheden toont pracht van Carthago

Eigenlijk zou hier een recensie staan, maar omdat een goed verhaal schrijven tussendoor helaas altijd meer tijd kost dan je denkt, komt het aloude adagium weer om de hoek: “we hebben de foto’s nog!”

Carthage in all its beauty in the Archaeological museum in Leiden. Pieces from the most important museums in Tunis, the Parisian Louvre and the British Museum.

Headers #8

Headers #8

Header #8
Header #8
Jaagpad under Ringweg A10 Amsterdam
Jaagpad under Ringweg A10 Amsterdam

Foto: Krijn Soeteman
Date: March 2014
Camera: Kodak Brownie Hawkeye model 2

I used this header for the site for approximately seven months, until November 4, 2014.

The Brownie has some lens distortions which I like. It’s also hardly possible to know exactly what you shoot, so there’s quite a large error margin. Apparently I left the camera for a long time before I shot this photo, as it’s quite dusty. I always turn the wheel so the next photo can be taken immediately (and so you know you’re not shooting over another pic). This means that when you leave it for a while, dust will aggregate on the film. Hence: dust!


View Larger Map

From Volkskrantgebouw to Volkshotel

From Volkskrantgebouw to Volkshotel

The Volkshotel in the former building of the Volkskrant, still one of the largest newspapers in The Netherlands, transformed during the past year (and the years before that) into an almost new building.

I’ve been experimenting with many different (old) camera’s the past few years. It turned out I took quite a few pictures before, during and (almost) after the make over of the once modern building since I became a member of Bureau Wibautin the Broedplaats** in the VK-building.

Used cameras: Nexus 4, Polaroid (SX-70 and 600), Kodak Brownie model 2, Agfa Rekord II, Venaret

There’s a big disadvantage using a scanner for Polaroids: the tiny layer of plastic shielding the picture from the outside world is thick enough to make the picture look out of focus or just a bit unsharp..

* Bureau Wibaut, a collective of journalists and other media-producing people
** Broedplaats: artist run initiative, a place where rents are relatively low and creativity is high

Wildplasser, plassende man

De Wildplasser

Al enkele jaren valt ie me af en toe op: de wildplasser. Alleen staat ie daar, aan de rand van de atletiekvelden van Sportpark de Schinkel:

Wildplasser, plassende man
De Wildplasser, Erik Kessels, 2011

Een bordje staat er ook al niet bij, het blijft dus gissen waarom die man daar zo staat te pissen…

Het blijkt een kunstproject van de voetbalclub ASV Arsenal en SKOR | Stichting Kunst en Openbare Ruimte.


View Larger Map

Foto: Krijn Soeteman
Datum: Waarschijnlijk rond maart 2013 (ontwikkeld maart 2014)
Camera: Kodak Brownie No. 2 Hawkeye model B

Creative Commons-Licentie

Pand op de hoek

Pand op de hoek

image

Dit pand waar sinds 1985 een van de grootste Amsterdamse boekhandels huist, moet nodig een opknapbeurt krijgen. Om te beginnen de ramen en kozijnen. Wat er ook inkomt, de meesten hopen op ‘iets met boeken’, kunststof kozijnen met spiegelglas zijn nooit mooi geweest. Hierdoor stoot het eerder bezoekers af dan dat het mensen aantrekt. Zeker mensen die niet bekend zijn met de inhoud. Zeer spijtig.

Voorstel: ‘iets met boeken’ heeft tegenwoordig waarschijnlijk ook ‘iets met horeca’ nodig. Herstel de oude luister door de kozijnen en ramen te vervangen en maak ‘iets met horeca’ op de derde en vierde verdieping, aan het raam. Alles wat met boeken te maken heeft, heeft geen daglicht nodig, dus plaats dat in het deel zonder uitzicht (niet per se zonder daglicht).

Een schitterend uitzicht op de Herengracht en de Leidsestraat vanaf de vierde verdieping. Dat deel wordt nu (voor zover mij bekend) gebruikt voor kantoren en opslag. Daar valt heel wat uit te halen. Het hoeft zelfs helemaal niet allemaal horeca te zijn. Je kunt er nissen creëren waar mensen een boek kunnen lezen. Je kunt consoles neerzetten waarmee de knieperds of de praktische mens een scan kan maken van een streepjescode om zo direct de elektronische versie van het boek te kopen.. Nou ja, noem maar op.

Laten we hopen dat er niet nummer honderdmiljoen van een of andere bekende, saaie keten in komt. Slechts de toekomst en een zak met geld kunnen dat bepalen…

Edit: op 18 maart 2014 werden verscheidene Polare-winkels door Novamedia overgenomen. De winkels gaan weer onder de oude namen verder, in Amsterdam wordt Polare dus weer Scheltema.