Van kat-in-plakjes tot een rondje om de vijver: March for Science in Amsterdam

Van kat-in-plakjes tot een rondje om de vijver: March for Science in Amsterdam

De Amsterdamse March for Science eindigde in een rondje-om-de-Museumpleinvijver, maar dat weerhield de organisatoren en vele vrijwilligers er niet van een feest van de wetenschap neer te zetten. Vlak voor een van ‘s lands bekendste gebouwen en het meest gefotografeerde attribuut van de stad, het Rijksmuseum en het I Amsterdam-logo, mocht de organisatie twee tenten en een podium plaatsen.

De over de hele wereld georganiseerde mars kreeg in korte tijd grote bekendheid, niet in de laatste plaats door het aantreden van Donald Trump als president van de Verenigde Staten en de combinatie met Earth Day. Het Nederlandse initiatief leek vooral binnen de wetenschappelijke community grote populariteit te genieten. Delegaties van verschillende wetenschapsinstituten togen bepakt met spandoeken en borden met allerlei leuzen naar de hoofdstad.

Wetenschapsmarkt

Het officiële startsein voor de mars-die-eigenlijk-een-wetenschapsmarkt-was, werd zaterdagmiddag 22 april om half een gegeven vanaf het podium dat vlak naast het fietspad over het Museumplein stond, met de rug naar de Paulus Potterstraat. In eerste instantie werkte het weer niet erg mee met wat druppels regen en een koude wind, waardoor de paar honderd geïnteresseerden zich in een van de twee witte tenten op het plein verzamelden. Uiteindelijk zouden er een kleine 2000 belangstellenden langskomen volgens de organisatie.

In beide tenten had het publiek de mogelijkheid vragen te stellen over uiteenlopende wetenschappelijke disciplines en mee te doen aan korte workshops of experimenten. Het geheel deed aan als een science center of wetenschapsmuseum-op-locatie.

Dat laatste kwam mede door de opstelling van het stadsbestuur van Amsterdam. Dat wilde geen toestemming verlenen voor een mars door de stad in verband met andere evenementen en de veiligheid. Een andere mars die zich in ieder geval ook op het Museumplein liet zien, was die van de jaarlijkse herdenking van de Armeense Genocide.

Borden en leuzen

Het meest in het oog springende onderdeel van de minimars rond de vijver bestond uit alle borden met leuzen die menigeen niet direct zou begrijpen. Dat hoefde ook niet. Doel van de borden en van de organisatie was natuurlijk het starten van een dialoog met het publiek en eventuele ‘wetenschapsontkenners’, al liepen er niet echt veel verstokte ontkenners van wetenschappelijk onderzoek rond. Uiteraard vond omroep PowNed het nodig om die ene ontkenner en harde schreeuwer te willen interviewen en niet de mensen van Skepsis die er praktisch naast stonden, maar zo gaat dat helaas nog steeds bij de gemiddelde omroep: ‘gekkies zoeken’ is een groot goed.

De vraag hoe om te gaan met mensen die alles ontkennen wat met bepaald onderzoek te maken heeft, zoals vaccinaties, klimaatverandering of gentech, kon niemand goed beantwoorden, tenzij een diepe zucht daaronder valt. Nee, daar is waarschijnlijk weinig aan te doen. Maar het feit dat zo veel wetenschappers en sympathisanten zich op deze wijze uiten, laat hopelijk toch enkele ontkenners zich achter de oren krabben. In Amsterdam zorgde het in ieder geval voor een saamhorige middag tussen over het algemeen gelijkgestemden.

Plakjes kat

En anders zorgden een in plakjes gesneden kat van het Utrechts Universiteitsmuseum, speciale workshops voor kinderen over wetenschap van Mini Professors, ijsjes van het KNAW, telescopen van het Anton Pannekoek-instituut, de verschillende talks op het podium en de kleurrijke, over het algemeen zeer internationale, bezoekers voor een prettige middag.

De uitsmijter van de mars rond de vijver was aardig, maar vermoedelijk weinig impactvol. Mocht de mars in de toekomst weer eens gehouden worden – en we hopen natuurlijk dat dit niet nodig is – dan graag écht een lange mars door de stad.

Raw- en jpg-bestanden simpel samen verwijderen in Ubuntu: Geeqie

Raw- en jpg-bestanden simpel samen verwijderen in Ubuntu: Geeqie

Je kent het wel: schiet je een sd-kaartje vol met vooral heel veel slechte foto’s. Lekker met die dslr in de weer. Uit luiheid maak je de fotookes in gecombineerd raw- en jpg-formaat zodat als ie er al wel prima uitziet via het interne beeldverwerkingssysteem, dat je er niets meer aan hoeft te doen. Gewoon lekker klik-verstuur-en-klaar. Niks eerst al die cr2-bestanden checken, bewerken en al die vreselijk tijdrovende (on)zin.
Maar dan. Je hebt ook geen zin om op de camera alle bestanden stuk voor stuk te bekijken en daar te verwijderen. Dat gaat makkelijker en sneller op een gewone pc. Nou ja, in mijn geval een met Ubuntu. Op de een of andere manier leek er geen enkele mogelijkheid te zijn om dat wél snel zonder zelfgeschreven script op te lossen.
Van alles geprobeerd. Gthumb (fijn programma voor van alles, maar niet dát ene dus), Shotwell (blijft onmogelijk). Verschillende raw-verwerkers, zoals Darktable en RawTherapee. Gewoon via Nautilus. Via de terminal. ImageMagick. Allemaal niet of net niet handig.
Hoog tijd om er weer eens een zoekopdracht aan te wijden. En ja, daar bleek het te zijn. Geeqie. Een onmogelijke naam voor een onooglijk programma, maar: het werkt. Doet precies wat je wil. Soort van image viewer plus. Mét die belangrijke delete all-optie.

Geeqie screenshot met sidecar-files
Google Cardboard VR Photo’s of unusual places #2

Google Cardboard VR Photo’s of unusual places #2

Jup, it was one of those days. Beautiful weather. So, a photo in Cardboard VR. Including sound of course.


Download vr.jpg of Trintelhaven
Download vr.jpg of Nivelles

 

Google Cardboard VR Photo’s of unusual places

Google Cardboard VR Photo’s of unusual places

Upped January 30:

… Or better said: places you normally wouldn’t take pictures.

Upped January 16:

In order to get working Cardboard Camera pictures, you should download the original *.vr.jpg-files. Those are not linked from the photo carrousel (because of size and stuf like that) but can be obtained from the links below :-)

They include sound (wind, always wind). Apart from wind, also sounds of piles being drilled into the ground (so the houses don’t subside, you know Amsterdam is build on poles and piles).

Westerdokskade under the bridge (photo 1)
Zandhoek/Zoutkeetsgracht Amsterdam (photo 2)
Meeuwenplas Hooghalen (photo 3)
Amsterdamse Waterleidingduinen (photo 4)
Amsterdam Lelylaan, train station (photo 5)
Amsterdam Noord, Mt. Lincolnweg (photo 6)

De achterkant van… het Slangenpand

De achterkant van… het Slangenpand

Het gelijk zit aan de achterkant. Soms. Heel soms is er even de ruimte voor een kijkje binnen in de stad naar zaken die anders onzichtbaar zijn. Voor het oog verborgen door huis en haard. Tot, heel soms, een optrekje verdwijnt. Meestal om plaats te maken voor een nieuw gebouw. Af en toe voor nieuwe openbare ruimte, maar ach. Wat doet het er toe. Dit is de achterzijde van waar ooit verschillende gekraakte panden stonden met als beroemdheid het Slangenpand, verlaten door door de bewoners op 22 maart 2015. Het belendende zaaltje in een garage dat vaak dienstdeed als een bioscoopje is helemaal niet meer. En al wat er tussen zat. Zondag 1 november 2015:

En uiteraard hoe het er in het nabije verleden uitzag. Augustus 2015 en juli 2009, bron Google Maps:

 

Headers #10

Headers #10

Boats in Deventer
Header #10
Boats in the city of Deventer
Boats in the city of Deventer

Foto: Krijn Soeteman
Date: April 6, 2015
Camera: Canon 6D, EF 50mm F/1.8 II

I used this header for the site for approximately six months, until October 2015.


View Larger Map

Headers #9

Headers #9

View from the Floor 17 restaurant on top of the Ramada Hotel in Amsterdam
Headers #9
View from the top floor of the Apollo Ramada Hotel in Amsterdam, showing the bar reflecting in the window
View from the top floor of the Apollo Ramada Hotel in Amsterdam, showing the bar reflecting in the window

Foto: Krijn Soeteman
Date: November 3, 2014
Camera: Canon 6D, EF 24-105mm F/4.0

I used this header for the site for approximately six months, until from November 2014 until April 2015.


View Larger Map

Pracht van Carthago in Leids RMO

Pracht van Carthago in Leids RMO

Carthago RMO Leiden

Meer foto’s op Flickr

Het Rijksmuseum van Oudheden in Leiden opende donderdag 27 november een nieuwe tentoonstelling over de antieke havenstad ‘Carthago‘ in het huidige Tunesië. Dat land heeft er ook belang bij: het wil onder andere van het imago ‘zon, zee en strand’ af.* Begrijpelijk, cultuurtoeristen brengen een stuk meer op, zo weten we in Amsterdam.

De tentoonstellingsruimte ontsluit zich aan de bezoeker in de ronde vorm van de oude haven van Carthago. De haven kon in de hoogtijdagen 170 schepen herbergen en huisvestte een droogdok in het cirkelvormige centrum. In het hedendaagse Tunis is het ronde deel een plein met een kleine tempel.

De opzet van de tentoonstelling is stratigrafisch, ofwel de oudste vondsten liggen op de benedenverdieping. Navraag leerde dat er heel wat gepuzzeld was van te voren of de tentoonstelling chronologisch, thematisch of misschien op nog andere wijze ingericht moest worden. Gelukkig werd dat chronologisch, zeker voor iemand die de geschiedenis misschien niet kent.

Toch was chronologisch niet per se makkelijk, iets dat vooral komt door de kleine hoeveelheid overgebleven fysieke voorwerpen van voor de Eerste Punische Oorlog (264-241 v.Chr.). Om ook beeld bij dit verhaal te maken, gebruikten de tentoonstellingsmakers beelden aan de hand van Europese, vaak negentiende eeuwse voorstellingen, beschrijvingen en schetsen.

De objecten komen onder andere uit het museum zelf, maar er staan verschillende topstukken uit het Musée National du Bardo en Musée National de Carthage uit Tunis, uit het Parijse Louvre, uit het Londense British Museum en verschillende andere Nederlandse musea.

We krijgen een introductie over de Nederlandse militair ingenieur Jean-Émile Humbert (1771-1839) die in 1796 in Tunesië aankwam. Hij zou de vestingwerken moderniseren, maar daarnaast was hij amateur-archeoloog. Humbert verzamelde veel Punische en Romeinse oudheden en verscheepte die met toestemming naar Nederland.

Carthago RMO Leiden

Schetsboeken van de Engelse Lord Byron (1788-1824) liggen in de tentoonstellingsruimte. Deze Engelse poëet vereeuwigde het vroeg 19de eeuwse Tunesië op zijn reizen.

Via videopresentaties worden de locaties met de huidige stand van zaken ter plaatse vergeleken. Prettig, vooral omdat ik er zelf nooit geweest ben.

Veel voorwerpen komen uit graven, iets wat niet heel vreemd is. Zo liggen er rituele scheermessen: men moest ten slotte schoon en rein over naar de nadere zijde.

In het midden van de eerste ruimte ligt volgens conservator Pieter ter Keurs de allermooiste sarcofaag(deksel) uit de 4de eeuw voor Christus die er bestaat. Het is inderdaad een schitterend werk. Leiden kreeg de dame in bruikleen, in het museum in Tunis ligt de heer. De sarcofaag laat al zien dat de stad een smeltkroes van culturen geweest moet zijn. Het marmer kwam uit Griekenland en werd waarschijnlijk door een Griek bewerkt. Het bevat Egyptische elementen, maar ook Etruskische.

Carthago RMO Leiden

De rijke elite liet veel na. Dat stukje rijkdom spreidt het museum ook ten toon.

Carthago RMO Leiden

Aan het eind van de zaal, ligt een bijzonder stuk: een Punische scheepsram, slechts vier jaar geleden opgevist en mét gebruikssporen. De ram wordt omlijst door een tekening die de verbeelding moet helpen een beeld te krijgen bij het type schip waar de ram aan vast zat.

Carthago RMO Leiden
Het Punisch harnas uit de 3de of 2de eeuw v.Chr. sluit de eerste zaal af.

De zaal op de tweede verdieping heeft eenzelfde opzet en vertelt het verhaal van de Romeinen tot aan de komst van de christelijke tijd. Vooral de vermenging van culturen wordt duidelijk in de verschillende sculpturen.

Naast de schitterende marmeren beelden uit Romeins Carthago, zijn ook bronzen en marmeren beelden van een in 125 v.Chr. gezonken schip te zien.

Carthago RMO Leiden

Deze bijzondere vondst bestaat uit beelden geproduceerd in Griekenland met bestemming Italië. Het schip was waarschijnlijk door een storm afgedreven en zonk bij een plaatsje zo’n zestig kilometer van Tunis. De schat werd in 1907 ontdekt door Griekse sponsduikers.

Carthago RMO Leiden

Een heerlijk tentoonstellingsonderdeel, vooral omdat het zo onverwacht is: het grootste gedeelte van de bronzen uit welke tijd dan ook, werd in de loop der eeuwen omgesmolten…

Tegenover dit bronzen geweld staan nog vier prachtige marmeren beelden. Dat deze nog zo gaaf zijn, hebben we te danken aan mensen die ze tijdig wisten te verstoppen voor de beeldenstorm van de christenen.

Carthago RMO Leiden

Na nog wat aandacht voor de vroeg-christelijke tijd, sluit de tentoonstelling met een replica van een mozaïek ‘La dame de Carthage’. De replica is een geschenk van het Institut Nationale du Patrimoine uit Tunis.

Carthago RMO Leiden

*en natuurlijk dat het er gevaarlijk zou zijn

Als er iets technisch of historisch niet klopt, laat dat dan graag weten via de mail of in de comments, dan zet ik het recht

Rijksmuseum van Oudheden toont pracht van Carthago

Rijksmuseum van Oudheden toont pracht van Carthago

Eigenlijk zou hier een recensie staan, maar omdat een goed verhaal schrijven tussendoor helaas altijd meer tijd kost dan je denkt, komt het aloude adagium weer om de hoek: “we hebben de foto’s nog!”

Carthage in all its beauty in the Archaeological museum in Leiden. Pieces from the most important museums in Tunis, the Parisian Louvre and the British Museum.

Headers #8

Headers #8

Header #8
Header #8
Jaagpad under Ringweg A10 Amsterdam
Jaagpad under Ringweg A10 Amsterdam

Foto: Krijn Soeteman
Date: March 2014
Camera: Kodak Brownie Hawkeye model 2

I used this header for the site for approximately seven months, until November 4, 2014.

The Brownie has some lens distortions which I like. It’s also hardly possible to know exactly what you shoot, so there’s quite a large error margin. Apparently I left the camera for a long time before I shot this photo, as it’s quite dusty. I always turn the wheel so the next photo can be taken immediately (and so you know you’re not shooting over another pic). This means that when you leave it for a while, dust will aggregate on the film. Hence: dust!


View Larger Map