Amsterdam Nieuws Observaties

Uit de toon: een paal met bord

Brug 415 over het Zuider Amstelkanaal in de Parnassusweg met haar mooie bruggenhoofden. Gehouwen door Hildo Krop begin jaren ’40 van de twintigste eeuw. Aan de ene kant de ‘Muze’ en aan de overzijde ‘Ode aan Berlage’ met drie kunstenaars die in de jaren ’30 overleden. Richard Roland Holst met palet en penseel, Mendes da Costa met hamer en beitel en Berlage met driehoek en tekenliniaal. Het hele gebied richting stad straalt een een soort berustende allure uit. Beetje saai misschien.

Maar nu niet meer! Er staat een houten paaltje met een bordje. Het valt gezellig uit de toon. Het is bedoeld om in een park te staan, maar nu is het even de weg kwijt. Het is voor van die mensen die een rondje rennen om ‘de conditie erin te houden’. Het is met de beste bedoelingen. Echt. Rode stippen op de betonnen vierkante straattegels leiden ernaartoe. Om de zoveel meter een stip. Anders raak je de weg kwijt. Of weet je niet zeker meer of je wel precies tien kilometer gerend hebt. Hier moet de renner naar rechts als je ‘met de klok meerent’. Of naar links voor de tegendraadsen. Het bordje toont de route door het zuidelijk Amsterdam. Moeilijk is de route niet: volg de Zuider Amstel, ga met de klok mee vier keer écht naar rechts en op den duur ben je weer waar je begon. Zo gaat dat met rondjes die niet over een cirkelvormig circuit gaan.

Toch moest voorkomen worden dat er iets mis kan gaan. Daar was dus een bordje voor nodig vond iemand. Of een commissie, dat is waarschijnlijker. Een uitleg erbij over hoe je dat rondje moet rennen. Iemand kan toch overal willen beginnen? Niks aan de hand? Wel hier. Op deze plek. Hier is het gek. Waarom nou zo’n bordje. Waarom niet een die wel in dat fragiele straatbeeld past dat moet opboksen tegen wat er aanpalend aan de Parnassusweg richting het zuiden ligt. Er kan best een bordje staan om mensen te helpen hoe de extra belasting op de kniegewrichten richting te geven, al rennen al die types met smartphone en tracking-app. Maar de keuze is op z’n zachtst gezegd ‘apart’.

En ja, er staat nog iets naast. Een prullenbak. Vol. Of het handig is prullenbakken te plaatsen en of deze hier per ongeluk ook niet uit de toon valt, daar valt over te praten. Ondanks alles toch minder dan de nieuwe houten richtinggever.

6481723019_004c450dfb_o

Die aan de andere zijde, de Ode aan Berlage

Leave a Reply

Powered by: Wordpress
%d bloggers like this: